برچسب ضدانقلاب

مادرمان مرحومه نوش‌آفرین محمودی‌عالمی سال ۱۳۹۲ وقتی ۱۱۴ ساله بود از دنیا رفت. این مادر پیر سال‌ها در فراق یوسفش مدام مویه می‌کرد و به زبان مازنی شعر می‌گفت. ۱۴ سال آخرعمرش نابینا شده بود. تا بود یاد جمعلی را فراموش نکرد

بعد از فاجعه بمباران دوله‌تو از آنجا که تعداد زیادی مجروح روی زمین مانده بود، دموکرات‌ها اجازه انتقال آن‌ها به بیمارستان را نمی‌دهند. همان زمان سپاه اعلام می‌کند می‌خواهد یک اتوبوس را به محل اعزام کند تا حداقل پیکر شهدا را از ضد انقلاب تحویل بگیرد، اما دموکرات‌ها از تحویل شهدا هم اجتناب می‌کنند

هر بار که ضد انقلاب شبیخون می‌زدند، به نیم ساعت نکشیده فرار می‌کردند. بسیار هم حساس بودند تا جنازه‌ای از خودشان باقی نگذارند. یک بار به زمینی که رویش سبزی کاری می‌کردم رفتم، دیدم از سیب‌زمینی‌ها خبری نیست. به من هم شبیخون زده بودند، اما نه از سوی ضد انقلاب بلکه از سوی چند پسر بچه!

روز ۲۴ شهریور ۵۹ با آقای رحیم صفوی تماس گرفتیم و گفتیم اوضاع اینجا خیلی خطرناک شده است. ایشان سربسته گفت شروع جنگ قریب‌الوقوع است و عراقی‌ها آمده و بخشی از قصرشیرین را اشغال کرده‌اند. فردای همان روز (۲۵ شهریورماه) به روستای هلتوشان در نزدیکی کامیاران رفتیم که ضد انقلاب دکل مخابراتی آنجا را منهدم کرده بودند، در برگشت اسیر شدیم

‌می‌توانم بگویم همان نقشی را که مرحوم ابوترابی در اردوگاه‌های ارتش بعث عراق داشت، شهید بلوری در زندان آلواتان برعهده داشت. البته حاج عباس شیوه خودش را داشت. او هیچ گاه مقابل دشمن سر خم نکرد. بار‌ها به شکل علنی و در حیاط زندان، علیه ضد انقلاب و قاسملو که دبیرکل حزب دموکرات کردستان بود، شعار می‌داد