برچسب صنعت-هنر- رسانه سینما

سینماپرس: «محمدرضا اسلاملو» با بیان این مطلب که بزرگ‌ترین سرمایه‌ها و برکات ما، در دل فرهنگ و باورهای خود ما نهفته است؛ تصریح نمود: محرّم، عاشورا، مکتب امام حسین (ع)، فلسفه‌ی قیام و پیام اربعین، گنجینه‌هایی عظیم‌اند که متأسفانه هنوز راهی به سینمای ما نیافته‌اند. نه از آن رو که امکانش نبوده یا کسی نخواسته، این بزرگواران که برای این چیزها نیامده اند. بلکه سینمای امروز، بر پایه تفکری متفاوت و حتی متضاد با فرهنگ ما بنا شده؛ تفکری که توسط یهود و نظام سلطه‌گر غرب بنیان‌گذاری شده و طبیعتاً فاصله‌ی بسیاری با اندیشه‌های ما دارد.

سینماپرس: «سعید الهی» تهیه کننده سینما مستند و داستانی با انتقاد از عملکرد مدیریت فرهنگی کشور در عرصه جنگ روایت ها نوشت: تجاوزات اخیر رژیم صهیونیستی علیه ایران و هم‌زمان فضاسازی‌های رسانه‌ای و روانی، بار دیگر ثابت کرد که در دوران معاصر، جنگ‌ها تنها به میدان‌های نظامی محدود نمی‌شوند و آنچه پس از پایان درگیری‌ها اهمیت می‌یابد، نحوه‌ روایت، بازنمایی و تثبیت واقعیت در حافظه‌ی عمومی است.

سینماپرس: بازیگر فیلم اخراجی‌ها گفت: سکته مغزی خفیفی برایم رخ داده بود، که کاملاً برطرف شد و اکنون حالم عالی است.

سینماپرس: جدیدترین قسمت از برنامه سینمایی «هفت» با نقد و بررسی فیلم «مرد عینکی»، پرونده ویژه «تولید در سینمای ایران» و همچنین بررسی فیلم «طرح فنیقی» به نمایش درآمد.

سینماپرس: «رضا ابوفاضلی» با بیان این مطلب که فقدان هدایت و حمایت فرهنگی و سلطه نگاه صرفاً اقتصادی در بخش خصوصی موجب شده تا وضعیت سینمای کشور اینگونه رقم بخورد، گفت: متاسفانه بسیاری از مدیران فرهنگی صرفاً به فروش اثر توجه دارند و محتوا برایشان اولویت ندارد؛ به‌گونه‌ای که حتی تولید آثاری با محتوای سطحی یا مبتذل نیز برای آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند، مادامی که فروش بالایی داشته باشند!

سینماپرس: «اعظم بروجردی» با بیان این مطلب که متأسفانه بسیاری از هنرمندان ما دچار جوی هستند که به سمت روشنفکری و گرایش‌های خاص فکری سوق پیدا کرده و بازگشت به هویت اصیل برایشان آسان نیست، گفت: یکی از برکات جنگ دوازده‌روزه اخیر این بود که بسیاری از جوانان و هنرمندان ما متوجه شدند مسیری که پیش گرفته بودند، سرانجامی نداشته و آن راه، آن‌گونه که تصور می‌کردند، به مقصد نمی‌رسد.

سینماپرس: «اکبر حر» با بیان این مطلب که کسانی که نگاهی نوستالژیک به سینمای پیش از انقلاب داشتند، تلاش کردند سینمای پس از انقلاب را به همان مسیر بازگردانند؛ تصریح نمود: مسیری که امروزه آثار و نتایج آن را در تولیدات چند سال اخیر به‌وضوح می‌توان مشاهده کرد. متأسفانه، آن‌گونه که آقای علی نصیریان نیز اشاره کرده‌اند، سینمای ایران در سال‌های اخیر به سینمای موسوم به «فیلم‌فارسی» تبدیل شده است؛ سینمایی که ویژگی شاخص آن کافه، کافه‌نشینی و مسائل مشابه است؛ مسائلی که هیچ ارتباطی با زندگی، ارزش‌ها و دین مردم ندارند.