برچسب صنعت-هنر- رسانه سینما

«حوزه علمیه» هنوز نتوانسته به‌طور فعال و با توان مالی کافی در زمینه‌ مسائل «فرهنگی» و «هنری» نقش‌آفرینی کند

سینماپرس: حجت الاسلام «هادی شفیعی» با بیان این مطلب که حوزه در حال حاضر در عرصه سینما و رسانه‌ای فعالیت‌های قابل‌توجهی دارد، اما همچنان با چالش‌هایی بزرگ روبه‌رو است گفت: حوزه به دلیل سیاست مستقل خود و عدم وابستگی به دولت، در بسیاری از موارد با کمبود بودجه مواجه است. این کمبود منابع باعث می‌شود که حوزه نتواند پروژه‌های بزرگ و بلندمدت در عرصه فرهنگ و هنر را به‌طور مؤثر پیش ببرد. در حالی که پروژه‌های سینمایی و رسانه‌ای نیاز به سرمایه‌گذاری سنگین دارند، حوزه به دلیل نبود ردیف‌های بودجه دولتی کافی، قادر به اجرای چنین طرح‌هایی نیست.

مشکل اصلی سینمای ما «ضعف در فیلمنامه» است/ «فیلمنامه قوی» حتی اگر در اختیار یک «کارگردان متوسط» قرار بگیرد می‌تواند به یک «اثر درخشان» تبدیل شود

سینماپرس: «ساناز سعیدی» با بیان این مطلب که به نظر من همه‌چیز به فیلمنامه برمی‌گردد، گفت: اگر فیلمنامه‌های قوی‌تری داشته باشیم، هم آثار ماندگارتری خلق می‌شوند و هم بازی‌های بهتری از بازیگران می‌بینیم.

هیچوقت «فیلم کمدی» نخواهم ساخت/ ذات «سینما» به مفهوم انسانی‌اش برای من پدیده‌ای «مقدس» است

سینماپرس: حسین مهکام با اشاره به اینکه امروز مخاطب سینمای ایران تنها شکلی از سینمای کمدی را می‌پسندد، تأکید کرد که در این شرایط دیگر هیچوقت فیلم کمدی نخواهم ساخت.

متاسفانه در حال حاضر «سینمای کمدی» بیشتر به «کمیت» و «سوداگری» توجه دارد تا به «کیفیت»/ «سینمای کمدی» باید قادر باشد به نقد «سیاست‌ها» و «افرادی» که در مناصب کلیدی قرار دارند بپردازد

سینماپرس: «رضا مقصودی» با بیان این مطلب که توجه مردم بیشتر به کمدی جلب شده، به نظر می‌رسد زمان آن رسیده که سینمای کمدی به سمت محتوای جدی‌تر و کیفیتی‌تر حرکت کند، گفت: مشکل اصلی این است که تصمیم‌گیرندگان، که مسئول بخش ممیزی هستند، ترجیح می‌دهند مسائل اخلاقی را نادیده بگیرند و به مسائل سیاسی و اجتماعی حساسیت بیشتری نشان دهند. زیرا این رویه کم خطر تر و کم هزینه تر است. به این ترتیب، بسیاری از فیلم‌ها به دلیل مسائل اخلاقی سانسور می‌شوند، زیرا این نوع سانسور هزینه کمتری برای تصمیم‌گیرندگان دارد تا زمانی که به خاطر مسائل سیاسی یا اجتماعی فیلم‌ها مورد ممیزی قرار بگیرند.

از نظر «مالی» وضعیت «دوبله» فاجعه‌بار است/ خیلی از بزرگان وقتی دیدند که در «دوبله» جایگاهی ندارند به سمت «بازیگری» رفتند و به شهرت و موفقیت رسیدند

سینماپرس: «اکبر منانی» با بیان اینکه برخی می‌گویند که در سال‌های اخیر، دیدگاه جامعه نسبت به دوبله تغییر کرده است. اما نه عزیز من، این مشکل همیشه بوده است! گفت: از گذشته هم دوبله را یک چیز فرعی می‌دانستند. شما ببینید در گذشته فیلم‌های فارسی چطور بودند و حالا چه شده‌اند. بسیاری از بازیگران بزرگ مثل خسرو شکیبایی کارشان را از دوبله شروع کردند. خود من به او گفتم «خسرو، تو به درد این کار نمی‌خوری، چون صدای تو شاخص است و انعطاف ندارد. یک گوینده واقعی باید بتواند صدایش را تغییر بدهد.» و دیدیم که او در بازیگری موفق شد.

مخالف «ساخت» فیلم‌هایی هستم که حتی چهار نفر «تماشاگر» هم حاضر نباشند به دیدنش بروند/ وقتی فیلمی در قالب «کانون خانواده» بگنجد «مخاطب» خودش جذب می‌شود

سینماپرس: «محمد کمالی پور» ضمن اعتراض نسبت به وضعیت اکران و قبضه گیشه توسط آثار کمدی و با بیان این مطلب که ما دچار یک ورشکستگی تفکری شده‌ایم؛ گفت: باید به این واقعیت اذعان کنیم که ما خودمان مسیر را به سمت چنین فیلم‌هایی برده‌ایم. در حالی که می‌توانیم در سبد تولیدات‌مان از انواع ژانرها استفاده کنیم. ما می‌توانیم فیلم کمدی داشته باشیم، اجتماعی بسازیم، یا آثار هنری تولید کنیم.

ساخت «فیلم‌های جنگی» هزینه بالایی دارد/ حتی اگر «نهادهای مختلف» وارد کار شوند همچنان «هزینه‌ها» بسیار زیاد است و «تهیه‌کنندگان خصوصی» نمی‌توانند کار کنند

سینماپرس: «اصغر نقی‌زاده» با رد این موضوع که ژانر دفاع مقدس در مبانی تفکری دچار انحراف شده و صرفا به یک ژانر جنگی تبدیل شده اند، گفت: من با این ادعا مخالف هستم اما اگر این تفکر درست باشد، باید بپذیریم که مردم برای جنگ آمادگی ندارند. مثلاً سال ۵۹ وقتی جنگ شروع شد، مردم آمادگی نداشتند. ارتش آن زمان کامل نبود، ارتش شاهنشاهی منحل شده بود و فرمانده هوایی هم تغییر کرده بود. در نتیجه، ما کمی ضعف نشان دادیم و بلافاصله عراقی‌ها وارد شدند.