مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
فاطمه معتمدآریا و پرویز پرستویی، هردو جزو بازیگران مطرح سینمای ایران در طول چند دهه به حساب میآیند. هرکدامشان میتوانند وزنه مهمی در یک اثر به حساب بیایند و همراهیشان باهم به خلق چند اثر موفق منجر شده. از کمدیهایی مثل «مرد عوضی» و «شوخی» گرفته تا آثار درامی مثل «زیر تیغ» و «صد سال به این سالها.»
کمال تبریزی درباره برآورده نشدن انتظارش در پخش «سرزمین مادری» صحبت به میان آورده و گفته فقط فصل اول این سریال در پخش همانی شده که مدنظر خودش و عوامل بوده و فصل دوم و سوم قربانی تعجیل برای رسیدن به آنتن شد. تبریزی از دولت جدید خواسته به عنوان اولین قدم برای تغییر فضای سینمای ایران، تمام فیلمهای توقیفی را نمایش دهند.
دوره ممنوعالکاری هانیه توسلی به پایان رسیده و بعد از گذشت دو سال، به عرصه بازیگری بازگشته است. توسلی از یک ماه پیش مقابل دوربین سریال «کَنکِل» به کارگردانی رامتین لوافیپور برای پلتفرم استارنت رفته است؛ یک سریال معمایی که علاوه بر توسلی، صابر ابر، مهدی پاکدل، پدرام شریفی، ستاره پسیانی و … در آن بازی دارند. کارنامه توسلی پر از نقشهای موفق و همکاریهای درخشان با کارگردانهای مهم است. او علاوه بر سینما، در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی هم آثار مهمی برجا گذاشته است.
از ابتدای انقلاب تا کنون مهر توقیف بر پیشانی تعداد زیادی فیلم خورده، آثاری که برای مدتی به بایگانی رفتند و آرشیو شدند اما گذر زمان و تغییر سیاستها و دولتها موجب شد تا رفع توقیف شوند و رنگ پرده را به خود ببینند. برخی از این فیلمها مثل «حاجی واشنگتن» 16 سال در بایگانی خاک خوردند و برخی دیگر در یک بازه زمانی یک تا ده سال در محاق توقیف به سر بردند و سپس مجوز اکران گرفتند. در این بین برخی از آثار هم بودند که مجوز اکران عمومی به دست نیاوردند و مستقیم راهی شبکه نمایش خانگی شدند.«سنتوری» ساخته شادروان داریوش مهرجویی و «عصر جمعه» به کارگردانی مونا زندی حقیقی و «نسل جادویی» ساخته زندهیاد ایرج کریمی از جمله این آثار هستند. اما در این میان فیلمهایی بودند و هستند که توقیف دائمی شدند و هیچگاه نه فرصت اکران عمومی را به دست آوردند و نه حتی مجوز نمایش در شبکه خانگی را. اکثر آنها بعد از نمایش در جشنواره فیلم فجر و یا حتی بدون یک اکران مستقیم به بایگانی هدایت شدند.
فیلمهای توقیفشده در این چند دهه داستان دور و درازی دارند که البته برخی پس از مدتزمانی کوتاه و بعضاً بعد از دو سه دهه از محاق توقیف به اکران و یا مثل «صد سال به این سالها»، مجوز اکران خانگی گرفتند. آنچه درباره دلایل توقیف این فیلمها میتوان اشاره کرد، اگرچه به نگاه ممیزان و حساسیتهای مقطعی معطوف بوده، اما با این حال و علیرغم دادن مجوز نمایشهای محدود، از جمله در شبکه خانگی، تجربه نشان داده آن حساسیتها همچنان و با کمی انعطاف ناشی از تاثیر و تغییر شرایط اجتماعی و سیاسی و… لحاظ شده و در ذهنیت ممیزان باقی مانده است.