برچسب شهید محمودرضا بیضایی

محمودرضا از مریدان آیت‌الله سید ابوالحسن مولانا بود. مرحوم آیت‌الله مولانا ظهرها در مسجد «استاد شاگرد» در خیابان فردوسی تبریز اقامه نماز می‌کرد.

دو نفر از شهدای جنگ تحمیلی را برای جمع‌آوری خاطراتشان انتخاب کرده بود. یکی‌شان دانش‌آموز شهید عبدالمجید شریف‌زاده بود و دیگری شهید احد مقیمی، بی‌سیمچی شهید باکری که در کربلای 5 شهید شد.

یک روز کلاس کنکور را پیچانده و با بچه‌های پایگاه رفته بود اردو. عصری که برگشت، انگشت شستش باندپیچی شده بود.

توپ را برداشت زد زیربغلش و گفت: «این دریبل مال زین‌الدین زیدان بود!» بعد گفت: «زیدان دو سه تا حرکت دیگر هم دارد» و گفت بایستم تا نشانم بدهد. سه تا تکنیک عجیب و غریب زد که من واقعا نتوانستم کاری بکنم

اگر رزمندگان مقاومت، علیه صهیونیست‌ها عملیات استشهادی انجام می‌دهند، این روش از عملیات شهادت‌طلبانه شهید حسین فهمیده در ایران الگوبرداری کرده‌اند.

یادم هست یک بار که خیلی سخت گرفتم و تا صبح با او بحث کردم، خیلی قاطع به من گفت: «من پشت میز بروم می‌میرم!».

من راضی به گرفتن همین حقوقی هم که می‌گیرم نیستم دنبال کاری هستم که زندگی را بچرخاند و شغل پاسداری برای تامین زندگی نباشد.

گفتم: «ول کن! آخر شبی گوشت برای چه می‌خری؟ یک چیزی می‌خوریم حالا!» گفت: «نمی‌شود،‌ من بخور هستم باید کباب بخورم!».