برچسب شهید خدمت

ما درکنار هم خیلی خوشبخت بودیم، خیلی به ما خوش می‌گذشت. با یک شام با یک تفریح ساده. همه این‌ها به دلیل خوب بودن همسرم و مهربانی‌های او بود. در خانه که راه می‌روم، گویی چیزی را گم کرده‌ام. سخت‌ترین نکته ماجرا زمانی است که بچه‌ها دلتنگ پدرشان می‌شوند. شهادت پاداش خوبی‌های او بود. از همه کسانی که در مراسم‌های تشییع این شهدا شرکت کردند، قدردانی می‌کنم

یک ساعت قبل از حادثه من با آقا بهروز صحبت کردم و او گفت: شما آماده باشید تا چند ساعت دیگر می‌آیم و به باغ می‌رویم. قرار بود آن روز به روستای‌مان برویم و به باغ رسیدگی کنیم. قبل از اینکه تلفن را قطع کنم، آقا بهروز گفت: خانم اینجا که من هستم خیلی زیبا و سرسبز است، گفتم: حتماً عکس بگیر تا من هم ببینم، گفت: حتماً این کار را می‌کنم و باز هم تأکید کرد اینجا خیلی زیباست. بعد هم خداحافظی کردیم، این آخرین صحبت من و آقا بهروز بود

آقاسید محمدعلی، مؤدب و گشاده‌رو بودند. با خانواده صمیمی بودند، به ویژه با مادر، خواهر و برادرانش. نسبت به یکی از برادران‌شان که بیمار است، همیشه توصیه می‌کردند که مراقبش باشید. مهربان بودند و همگان را به وحدت و محبت توصیه می‌کردند. ظاهراً اولاد بنده بودند، اما من او را بر خود ولی و پدر می‌دانستم، چون نماینده ولی‌فقیه زمان و رهبر معظم انقلاب اسلامی در آذربایجان‌شرقی بودند، اطاعت ایشان بر من، مانند فرمان حضرت آقا واجب بود

صبح روز شهادتش با سید مهدی تماس گرفتم که گفت نقطه مرزی رفته‌اند و امکان صحبت ندارند. بعد ارتباط ایجاد شد و سیدمهدی توانست تماس بگیرد. فرصتی شد تا با ایشان صحبت کنم. شهید گفت: «اگر خدا بخواهد ان‌شاءالله تا شب از مأموریت بر می‌گردم.» رفتن ایشان همانا و آخرین دیدن ما همانا و دیدار بعدی ما با برادرم به روز قیامت موکول شد