مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مهمترین نکته در زمینه اقتباس و ساختن فیلم بنا بر یک اثر ادبی هنری یعنی داستان و انواع مختلف آن این است که کارگردان یا تهیهکننده و عامل ساخت اثر ادبیات را بشناسد که بتواند اثری مولف و شاخص را انتخاب کند و سپس در مراحل پرداخت و ساخته شدن با وسواس خاص بتواند به همافزایی جهان داستان و جهان سینما کمک کند و اثری مطرح و ماندگار بسازد.
نسبتِ شهرنوش پارسیپور (۲۸بهمن۱۳۲۴- ۱۲تیر۱۴۰۵) با سینما، نسبت یک فیلمنامهنویس یا فیلمساز نیست، بلکه نسبتِ یک خالق ادبی با رسانهای دیگر است و سینما در برابر غنای تصویری متنِ او همواره دچار نوعی تأخیر تاریخی بوده است. جهانِ داستانی او پیش از آنکه خوانده شود، دیده میشود و سینما با «زنان بدون مردان» تنها بخش کوچکی از این «دیدن» را محقق کرد و این تأخیر، برای نخستینبار به به مواجهه با سینما تبدیل شد؛ اما «طوبا و معنای شب» از آن دست رمانهایی است که گویی برای آزمودنِ مرزهایِ سینما نوشته شدهاند. این رمان، نه به دلیل فراوانی حادثه، بلکه به سببِ معماری پیچیدهی زمان، سازمان فضایی رِوایت و کیفیتِ شگفتانگیز تصویرپردازی، یکی از سینماییترین آثار ادبیات معاصر پارسی است؛ هرچند همین ویژگیها، اقتباس از آن را به کاری دشوار و پرمخاطره تبدیل میکند.
مرگ شهرنوش پارسیپور، پایانی بر دههها فعالیت ادبی زنی است که در روایتگریِ تجربه زنانه و به تصویر کشیدنِ پیچیدگیهای روح انسان در مواجهه با تاریخ، صدایی منحصربهفرد داشت.
شهرنوش پارسیپور از برجستهترین چهرههای ادبیات داستانی معاصر ایران و از مهمترین رماننویسان زن فارسیزبان است. بسیاری از منتقدان و پژوهشگران ادبی او را پس از سیمین دانشور، اثرگذارترین رماننویس زن ایران میدانند؛ نویسندهای که با نگاهی نوآورانه، مرزهای روایت داستانی را گسترش داد و ادبیات را به عرصهای برای طرح مسائل اجتماعی، هویت، آزادی، قدرت و جایگاه زنان تبدیل کرد. آثار او نه تنها در ایران، بلکه در سطح بینالمللی نیز با استقبال روبهرو شده و به زبانهای مختلف ترجمه شدهاند. پارسیپور از معدود نویسندگانی است که توانسته است میان ادبیات، اندیشه اجتماعی و دغدغههای انسانی پیوندی عمیق برقرار کند و رمان را به ابزاری برای نقد جامعه و بازاندیشی در ارزشهای مسلط تبدیل سازد.
شهرنوش پارسیپور ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در تهران متولد شد. او در سال ۱۳۵۲ در رشته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته زبان و فرهنگ چینی راهی دانشگاه سوربن فرانسه شد. پارسیپور از ۱۳ سالگی نوشتن را آغاز کرد و نخستین رمان خود با عنوان «سگ و زمستان بلند» را در دهه ۱۳۵۰ منتشر کرد.