تهران امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند حکمرانی شهری نوین است؛ حکمرانیای که مدیریت شهری را از نقش یک نهاد خدماتی فراتر برده و آن را به «معمار زندگی جمعی» بدل کند؛ معماریای که با تکیه بر مشارکت شهروندان، عدالت اجتماعی و سیاستگذاری آیندهنگر، راهی تازه برای زیستپذیری پایتخت میگشاید.