برچسب شهادت

اهل عالم شدند خون‌خواهت، قاصدان را به مقصد آوردی
سر سپردی بر آستان رضا، کربلا را به مشهد آوردی

۱۸ دی‌ماه جشن تولد پسرمان فؤاد بود، به اتفاق رفتیم تمام خرید‌ها و کار‌هایی را که لازم بود برای جشن تولد انجام شود انجام دادیم. حدود ساعت ۱۲ ظهر بود که از محل کار با ایشان تماس گرفته شد و اعلام شد که در این شرایط خاص باید در محل کارش حاضر شود. هرچه اصرار کردم تولد فرزندمان است نرو، قبول نکرد و رفت

واگویه‌های همسرانه‌اش را خیلی ساده و صمیمی با ما در میان گذاشت. فاطمه فلاحی، همسر شهید می‌گوید می‌دانید که می‌گویند هر کسی در زندگی، یک پشتوانه دارد که تمام دنیایش روی آن بنا شده است

فراق ایشان برای ما سخت، تلخ و جانسوز است. غمی که هیچ‌گاه از دل خانواده پاک نمی‌شود، اما در کنار این اندوه بزرگ دلمان آرام است. به‌خاطر اینکه ایشان مزد سال‌ها اخلاص، تلاش و مجاهدت خود را گرفت و به درجه رفیع شهادت رسید. همسرم عاشق شهادت بود. گویی تمام عمر در مسیر رسیدن به شهادت قدم برمی‌داشت. زمانی که به دیدار خانواده شهدا می‌رفت، از آنها می‌خواست برایش دعا کنند؛ دعا برای عاقبت‌بخیری، مغفرت و رسیدن به مقام شهادت

شب قبل از شهادت، فرمانده‌شان به دیدن ایشان آمده و با توجه به خطرات پیش‌رو، به ایشان هشدار داده بود که وضعیت خطرناک است و ممکن است در این جبهه شهید شوند، اما ایشان با همان آرامش همیشگی از کانکس بیرون آمده و گفته بود «ما که فقط یک جان داریم، چه بهتر که آن را هم در این راه فدا کنیم»