پاکنویس کردن اشعار گذشته، تنها سرگرمی سالهای پایانی حیات نیما یوشیج بوده است. نیما به «شهریار» درباب بسیاری از تجربههای شعریاش گفته بود؛ پس از نوشتن آنها، اجازه میدهد زمانی بر آنها بگذرد و سپس سراغ یکیکشان میرود و هرکدام را که «ذیحقّ و قابل دوام» دیده، روتوش میکند و آمادۀ چاپ میسازد.
