برچسب شاخص فلاکت

شاخص فلاکت در ایران به عدد کم‌سابقه ۶۱.۳ درصد رسیده است، رقمی که بیش از هر چیز از فشار تورم بر زندگی مردم حکایت دارد. در شرایطی که نرخ بیکاری تک‌رقمی اعلام می‌شود، این تورم افسارگسیخته است که طبقه متوسط را کوچک‌تر کرده و پدیده «شاغلان فقیر» را به یکی از مهم‌ترین واقعیت‌های اقتصاد ایران تبدیل کرده است.

روند پنج‌ساله شاخص فلاکت نشان می‌دهد، اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۴ دوباره وارد محدوده پرتنش معیشتی شده است. این شاخص در سال ۱۴۰۰ حدود ۴۹.۴ واحد بود و در سال ۱۴۰۱ به ۵۴.۸ واحد رسید.

ایران در تازه‌ترین گزارش شاخص تاب‌آوری محیط کسب‌وکار در رتبه ۱۲۵ جهان قرار گرفت. جایگاهی که بیش از آنکه به جغرافیا مربوط باشد، از ضعف شاخص‌های اقتصاد کلان و حکمرانی خبر می‌دهد.

بررسی و مقایسه تازه‌ترین داده‌های مرکز آمار ایران نشان می‌دهد، شاخص فلاکت در سال ۱۴۰۴ به ۵۸.۱ واحد رسیده است؛ تورم سنگین، کاهش محدود بیکاری را خنثی کرد و استان‌های خوزستان، کردستان و ایلام در صدر فشار معیشتی کشور قرار گرفتند.

در پاییز ۱۳۹۸ بعد از ۵ دوره صعود متوالی شاخص فلاکت، سرانجام این شاخص روند نزولی به خود گرفت و این روند در دو فصل زمستان ۹۸ و بهار ۹۹ ادامه داشته است. در بهار ۹۹ شاخص فلاکت ۳۷.۶ درصد گزارش شده است. دلیل کاهش شاخص فلاکت در این سه فصل چه بوده است و آیا دوباره شاخص فلاکت به روند صعودی باز خواهد گشت؟

آرتور اوکان اقتصاددانی است که در دهه ۷۰ میلادی با جمع دو نرخ بیکاری و تورم به شاخص جدیدی به نام شاخص فلاکت دست یافت. این شاخص ارتباط مستقیمی با سطح رفاه مردم در جامعه دارد و هر چه مقدار این شاخص افزایش یابد سطح رفاه مردم در جامعه کاهش خواهد یافت و برعکس. بررسی این شاخص در ۲۲ سال اخیر نشان می‌دهد که این شاخص در تابستان سال جاری به عدد ۵۳.۲ درصد رسیده است.

در پاییز ۱۳۹۸ بعد از ۵ دوره صعود متوالی شاخص فلاکت، سرانجام این شاخص با کاهش مواجه شده است. در این فصل شاخص فلاکت ۵۰.۶ درصد گزارش شده است. هر چند که عقب گرد شاخص فلاکت شاید خبر خوبی باشد، اما هنوز این شاخص با رقم بهار ۹۷ فاصله بسیاری دارد.