برچسب سینما

«ایلدیکو انیدی» فیلمساز و نویسنده مجارستانی که فیلم موفق On Body and Soul را در کارنامه دارد، این بار دست به تجربه‌ای عجیب برده است. او که برای نخستین فیلم بلندش، یعنی «قرن بیستم من»، برنده دوربین طلای کن شده بود حالا به سراغ اقتباسی سینمایی از یک رمان رفته است. بی آن که رمانِ داستان همسرم، نوشته «میلان فوست» مجاری را خوانده باشم می‌توانم اطمینان بدهم که از نسخه سینمایی‌اش بهتر است.

تاپ گان ماوریک با تکیه بر چیزی که تا پیش از این توسط تونی اسکات خلق شده بود دنباله‌ای را هدف می‌گیرد که بیش از اینکه ادامه دهنده راه فیلم قبلی باشد حکم تجدید دیدار با یکی از خاطره‌انگیزترین اکشن‌های دهه ۸۰ به شمار می‌رود؛ بلاک باستری که به تیر و طایفه‌هایش در سینمای امروزی گوشزد می‌کند چقدر راه را اشتباه رفته‌اند. با ویجیاتو و نقد فیلم Top Gun: Maverick همراه باشید.
«دنباله» دقیقا همان وحشتی است که در پی فروش معرکه یک فیلم و با چپاندن میان شعارهایی همچون گسترش دنیا، قصه، ماجراجویی‌های فلان شخصیت و هزاران نوید دیگر از سوی کمپانی و استودیوها شنیده، بر سرتیتر اخبار خودنمایی کرده و در دل آن‌هایی که گذر سینما از قدیم تا به امروز را زیر نظر داشته‌اند، هراس می‌اندازد. اینجا در رابطه با دنباله‌های غیرضروری می‌گوییم. آن‌هایی که تازه پس از موفقیت‌های فیلم اول، برنامه‌ریزی می‌شوند، هدفی جز سودآوری ندارند. خلاقیت، دقت و وسواس به خرج نمی‌دهند و در نهایت لای دنده‌های غیرقابل انکار چرخ زمان تن به نابودی می‌دهند.