برچسب سینما

انیمه دقیقا همان جایی شکل می‌گیرد که مناظر سینمایی با تخیل در هم می‌آمیزند. این مدیوم عجیب و غریب (و بعضاغیر قابل تحلیل) فرهنگ، فناوری و بیان انسانی را با هم ترکیب می‌کند تا چیزی فراتر یک سرگرمی محض باشد.

فیلم «آپاراتچی» با پرداختی طنز، داستان دلبستگی یک نقاش ساختمان به نام جلیل را به سینما روایت می‌کند. قربانعلی طاهرفر در دومین اثر سینمایی خود به سراغ یکی از داستان‌های واقعی رفته که کمتر مورد توجه بوده است.

علی ثقفی در اولین تجربه تولید فیلم بلند خود، به سراغ یکی از اتفاق‌های مهم فوتبالی ایران در دهه 60 رفته است.

در نوروز ۱۴۰۳ سینماهای اصفهان به پیشواز فیلم‌های چهل و دومین جشنواره فجر رفتند. از اواسط اسفندماه فیلم‌های «تمساح خونی»، «بی‌بدن»، «آپاراتچی»، «آسمان غرب»، «پرویزخان» و «نوروز» روی پرده سینماهای اصفهان به نمایش گذاشته شدند.

این روزها در سینمای ایران به‌ندرت می‌توان فیلم‌هایی از ژانر کمدی مشاهده کرد که لودگی، ابتذال و شوخی‌های سخیف در آن دیده نشود. این‌گونه فیلم‌ها شاید فروش پررنگی به ثبت برساند؛ اما باعث دورشدن هرچه‌ بیشتر خانواده‌ها از سینماها می‌شود.

اقتباس همواره در خلق آثار هنری وجود داشته و شاید بتوان گفت یکی از کهن‌ترین روش‌ها برای پرورش یک فرآورده هنری است. اقتباس (Adaptation) در لغت به‌معنای گرفتن، اخذکردن، آموختن، گرفتن مطلب از کتاب یا رساله‌ای است؛ اما جدای از معنای لغوی، مقوله اقتباس در عمل شمول و گستره وسیع‌تری دارد؛ مثلا اگر سینماگری در کودکی شاهد کشته‌شدن پدر خود توسط یک جانی در راه‌پله خانه‌شان بوده باشد و سال‌ها بعد بیاید همین واقعه را دست‌مایه ساخت فیلمی جنایی بکند، اقتباس کرده است یا اگر سینماگری دیگر با خواندن کتابی موضوع آن را جذاب بیابد و بخواهد با توجه به آن فیلمی بسازد، باز هم با اقتباس روبه‌رو هستیم.

به‌هنگام تماشای فیلم «تمساح خونی» در سینما، خیلی منتظر بودم تا فیلم از یک جایی به بعد شروع شود. درواقع با این‌که دقایق زیادی از فیلم گذشته بود، هنوز داستان اصلی آغاز نشده بود؛ چون داستانی ورای همان چیزی که در لحظه اتفاق می‌افتاد وجود نداشت.

با گذشت سه ماه از آغاز اکران بهاره، اکنون سینماهای سراسر کشور آماده استقبال از آثار جدید سینمایی می‌شوند. «تگزاس 3» اولین فیلمی است که از دوم خرداد وارد چرخه اکران می‌شود.