برچسب سینما

خالی از حرف تازه

دومین ساخته حسین نمازی در سینمای کمدی اجتماعی واقعا یک کپی از فیلم اول او در همین سبک، یعنی «شادروان» است؛ همان شخصیت‌ها، همان فقر و همان خنده تلخ حاصل از فقر و نداری، همان مرگ یکی از بزرگان خانواده و نهایتا همان لوکیشن.

سه در یک

در چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر و چهاردهمین جشنواره فجر اصفهان با توجه به فیلم‌هایی که به جشنواره اصفهان ارائه شد، مروری گذرا بر سه فیلم «دروغ‌های زیبا»، «شهسوار» و «نبودنت» می‌کنیم.

گیشه‌پسند؛ اما شریف

بعد از مدت‌ها فیلمی از سینمای گیشه‌پسند بدنه سینمای ایران دیدیم؛ فیلمی که بدون جان‌کندن مخاطب قصه‌اش را تعریف می‌کند؛ فیلمی که نه شعار اجتماعی‌بودن دارد و نه شعار هنری‌بودن؛ فیلمی کم‌ادعا از کارگردانی که بارها ثابت کرده کارش را به‌خوبی بلد است.

آغوش باز، زبان‌بسته

در بین آثار بهروز شعیبی در مقام کارگردان، آغوش باز ضعیف‌ترین است. ضعف اصلی مربوط به فیلم‌نامه است که در آن شخصیت‌ها خوب جان نگرفته‌اند و پشتوانه ندارند تا در ذهن مخاطب جایی برای خود باز کنند. ریتم فیلم بسیار کند است و تا بیست دقیقه ابتدایی حتی هنوز مشخص نشده که فیلم می‌خواهد از چه بگوید.

سینما باید به اخلاق و عمل متصل باشد

مؤلف کتاب «درآمدی بر حکمت سینما» که راوی یکی از نشست‌های جنبی چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در تالار سوره حوزه هنری بود، با بیان اینکه سینما در فرم نظری و عملی قابل‌مشاهده است، اظهار کرد: گاهی در هر پژوهش سینمایی تنها به تولید فیلم فکر می‌کنیم و به جوانبی که در ساخت فیلم تأثیر دارد بی‌توجه هستیم.