برچسب سینمای کودک

مقاومت در برابر مقاومت؟

سی‌وهفتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان، مثل همیشه پر از رنگ، خنده و ذوق کودکانه بود، اما یک چیز به‌طور عجیبی در میان رنگ‌ها کم‌رنگ شده بود: فیلم‌های مقاومت!

احساساتی به رنگ سینما

هیچ احساسی در خلأ شکل نمی‌گیرد. شادی، خشم، ترس یا امید، همان‌قدر که از دلِ تجربه‌های فردی ما زاده می‌شوند، به‌شدت هم محصول قواعد و هنجارهای فرهنگی‌ جامعه‌اند.

«بامبولک» مورد بی‌مهری «شورای آموزش و پرورش» قرار گرفت و آن‌ها هم دلیل قانع‌کننده‌ای برای همراهی با اکران این اثر ارائه ندادند

سینماپرس: بهروز مفید با انتقاد از عملکرد آموزش و پرورش در عدم همکاری با اکران فیلم «بامبولک» گفت: آموزش و پرورش به فیلم‌هایی که به مفاهیم ارزشی بسیار مستقیم و سرراست می‌پردازند که معمولاً آثار جنگی هستند و همچنین انیمیشن‌ها بیشتر اهمیت می‌دهد.

مرگ آرام یک رؤیا

من با این جشنواره بزرگ شدم. از همان سال‌هایی که هنوز به قدِ صندلی‌های سینما نمی‌رسیدم، فیلم‌های این جشنواره برایم شبیه رؤیا بودند.

ساخت «فیلم» برای «کودکان» واقعاً دشوار است/ بسیاری از «فیلم‌سازان» ترجیح می‌دهند برای «بزرگسالان» فیلم بسازند تا تشویق شوند یا اتفاق مثبتی برایشان رقم بخورد

سینماپرس: «بهرام عظیمی» با اشاره به دلایل کاهش آثار ژانر کودک و نوجوان گفت: خیلی وقت‌ها وقتی فیلمی ساخته می‌شود، فیلم‌ساز به‌سراغ مضامین غمگین می‌رود چون فکر می‌کند این‌گونه آثار تأثیرگذارترند. در حالی که اثری که بتواند بچه‌ها را شاد کند، بسیار ارزشمند و جذاب است، اما ساختن آن بسیار سخت است. شاید دلیل اصلی همین باشد.

جامعه ما به «اقتدار فرهنگی» نیاز دارد همان‌طور که به «اقتدار نظامی» نیاز دارد/ هیچ زیرساختی برای تولید آثار مرتبط با «نوجوان»، «کودک» یا «نسل جوان» در جامعه نداریم

سینماپرس: «حجت الله سیفی» با بیان این مطلب که هیچ زیرساختی برای تولید آثار مرتبط با نوجوان، کودک یا نسل جوان در جامعه نداریم، گفت: ما مسئولانی نداریم که فکر کنند باید چند نهاد کنار هم بنشینند و هم‌پیمان شوند تا برای کودکان و نوجوانان، موقعیت‌های فرهنگی و تربیتی با ابزار سینما فراهم شود. نبود همین همکاری بین نهادها شبیه بقیه مشکلات زیرساختی جامعه ماست. نتیجه این می‌شود که یک بیماری وارد بدن جامعه شود و همه‌چیز را درگیر کند.