برچسب سینمای مستند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، مستندهای «هیچکس نخوابد» به کارگردانی سام کلانتری، «وایت کارت» ساخته الهام حسامی و «پهلوانان نمی‌میرند» به کارگردانی شراره عطاری که این روزها در شبکه نمایش خانگی و گروه «هنروتجربه» نمایش داده می‌شوند علاوه بر تاکید بر قدرت زنان ورزشکار ایرانی، بحران اعتیاد در قهرمانان ملی را بررسی می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی فیلم، بیست‌ و یکمین جشنواره بین ‌المللی فیلم «Won Together» از ۱۴ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۲۳ شهریور تا دوم مهر در سینماهای شهرهای مسکو و سوچی، فیلم های منتخب را اکران می کند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی سیما، مجموعه مستند «فیلسوف جنگ» که به کارگردانی محسن اردستانی رستمی و تهیه کنندگی شهرام ناصری تولید شده است، به بررسی ابعاد شخصیتی، اندیشه‌های راهبردی و نقش بی‌بدیل سپهبد شهید غلامعلی رشید در عرصه‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران اختصاص دارد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی، تماشای مستند نسبت به یک دهه گذشته، آسانتر شده و بازار نمایش فیلم های مستند در پلتفرم ها داغ است، اگر چه آمار قطعی درباره اقبال به این مستندها وجود ندارد اما گسترش بازار نمایش مستند می تواند اتفاقی خوب در این زمینه باشد. این روزها سه مستند در شبکه نمایش خانگی در دسترس است که موضوع جذابی برای دوستداران ورزش و هنر دارند.

ماجرای فوتبالیستی که داور شد

مسعود مرادی در دهه ۸۰ و ۹۰ یکی از موفق ترین داوران فوتبال ایران بود که بازی های بین المللی را هم قضاوت کرد. داوری با فیزیک مناسب که خیلی زود مطرح و ستاره شد، اما داوری را ادامه نداد. محسن خانجهانی در مستند کوتاه «خاطرات یک قاضی» به زندگی حرفه ای این داور پرداخته است. فیلم خانجهانی معضل داوری در ایران، رفتار تماشاگران و نگاه عمومی جامعه به این حرفه را ثبت کرده است، فیلم مانند شخصیت مرادی، صریح و شفاف است. آنجه که او می گوید اگر تماشاگران ایرانی بدترین تماشاگران فوتبال نباشند، یکی از بدترین‌ها هستند به واقعیتی فرهنگی اشاره دارد، «خاطرات یک قاضی» پرتره مردی است که حتی دختر خردسالش شغل او را دوست ندارد، مستندی تلخ درباره یکی از چهره های محبوب فوتبال ایران که احتمالا بسیاری از ما امروز او را از یاد برده ایم، تصاویر از داوری و حواشی و درگیری هایش، رختکن داورها و درد دلهایشان فیلم را جذاب کرده است. «خاطرات یک قاضی» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی شبکه، «ابوالعبد» تازه‌ترین اثر مستند تلویزیونی درباره زندگی سیاسی و مبارزاتی شهید اسماعیل هنیه است که با نگاهی پژوهش‌محور، فرازهای مهم زندگی یکی از تأثیرگذارترین رهبران مقاومت فلسطین را از دوران کودکی و آوارگی تا حضور در عالی‌ترین سطوح رهبری حماس روایت می‌کند.

این مستند در سه قسمت، مسیر زندگی هنیه را از اردوگاه آوارگان الشاطی در غزه آغاز می‌کند و با مرور سال‌های زندان و تبعید، همراهی او با شیخ احمد یاسین، نقش‌آفرینی در شکل‌گیری و گسترش جنبش حماس، نخست‌وزیری فلسطین، مدیریت غزه در سال‌های محاصره و جنگ، تحولات داخلی فلسطین، مناسبات منطقه‌ای جریان مقاومت، جنگ‌های غزه، نبرد «سیف‌القدس» و وقایع منتهی به عملیات «طوفان الاقصی»، تصویری جامع از سیر تحولات سیاسی فلسطین در سه دهه اخیر ارائه می‌دهد.

یکی از ویژگی‌های شاخص «ابوالعبد»، بهره‌گیری از تصاویر و فیلم‌های آرشیوی کمتر دیده‌شده از مقاطع مختلف زندگی شهید اسماعیل هنیه و تحولات فلسطین است.

«ابوالعبد» تنها یک زندگی‌نامه تصویری نیست، بلکه با تکیه بر اسناد، روایت‌های تاریخی و گفت‌وگوهای مستند، تلاش می‌کند زندگی شهید هنیه را در بستر تحولات سیاسی و میدانی فلسطین، از شکل‌گیری انتفاضه تا تحولات پس از «طوفان الاقصی»، بازخوانی کند و تصویری مستند از روند شکل‌گیری و تثبیت جریان مقاومت در فلسطین ارائه دهد.

 به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی سیما، همزمان با فرارسیدن ایام اربعین حسینی، شبکه افق مستند «در میان درختان انجیر» را روی آنتن می‌برد؛ اثری از تولیدات گروه مستند شبکه افق که با حمایت مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی تولید شده است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، دانیال هاشمی‌پور در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «بزرگ کردن بچه» با اشاره به ریشه‌های شکل‌گیری کمدی در تاریخ سینما گفت: ژانر کمدی تقریبا همزمان با تولد سینما شکل گرفت و نمونه‌های اولیه آن را می‌توان در فیلم‌های کوتاه برادران لومیر دید؛ آثاری که بیش از هر چیز بر موقعیت‌های فیزیکی و شوخی‌های بدنی تکیه داشتند. به گفته او، این الگو بعدها در سینمای صامت و در آثار فیلمسازانی چون چارلی چاپلین و باستر کیتون ادامه پیدا کرد، چرا که در غیاب دیالوگ، امکان خلق شوخی کلامی وجود نداشت و بار اصلی خنده بر دوش موقعیت و حرکت بود. او ادامه داد: با ورود صدا به سینما در اواخر دهه 1920 و تثبیت فیلم ناطق در دهه 1930، شکل تازه‌ای از کمدی در سینمای آمریکا پدیدار شد که از آن با عنوان کمدی اسکروبال یاد می‌شود؛ جریانی که هاوارد هاکس یکی از چهره‌های مهم آن به شمار می‌رود. هاشمی‌پور یکی از ویژگی‌های اصلی این‌گونه را ریتم بسیار تند دیالوگ‌ها دانست و گفت: سرعت گفت‌وگوها در این فیلم‌ها به اندازه‌ای بالاست که گاه دیالوگ‌ها روی هم می‌افتند و تماشاگر به سختی می‌تواند همه جزئیات را دنبال کند.