برچسب سید ابراهیم رئیسی

کشور را به دست کسی سپردند که تازه یاد می‌گیرد علم اقتصاد چیست

غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی انتقادهای تندی به دولت رئیسی وارد کرده و می‌گوید مسببین وضع موجود و آنها که کشور را ۴ سال به دست کسی سپردند که تازه می‌خواهد یاد بگیرد علم اقتصاد چیست، باید پاسخگو باشند. او می‌گوید: رئیسی باید بداند که رئیس جمهور ۸۵ میلیون نفر است نه ۱۵ و ۱۷ میلیون نفری که صرفا برای تکلیف به او رای داده‌اند و کاری هم نداشتند که او توانمند است یا نه.

دولت رئیسی و بی ثباتی اقتصادی؛ تاکتیک‌های اقتصادی دولت سیزدهم در بن بست!

شاید در قرن بیستم اگر تصمیم اشتباهی گرفته می‌شد و زمان از دست می‌رفته هزینه از دست رفتن زمان به اندازه ۵ تا ۱۰ سال از دست دادن زمان بود، اما اکنون، اگر زمان را از دست بدهید، ممکن است فرصت از دست رفته دیگر امکان بازگشت یا رقابت را نداشته باشد

مقایسه تورم اعلامی به روایت آمار؛ دولت رئیسی با اقتصاد چه می‌کند؟

در جمهوری اسلامی، دولت‌ها معمولا، در سال‌های نخست، تورم را تا حدی کنترل می‌کنند. از سوی دیگر معمولا به صورت تجربی، مشاهده شده که دولت‌ها در دو سه سال پایانی دوره دوم‌شان به نوعی کنترل تورم و بازار را رها می‌کنند.

آیا پروژه عبور از رئیسی با رمز برجام کلید خورده است؟

شاه‌بیت زاویه معنادار دولت و مجلس به مذاکرات وین و هجمه علیه تیم سیاست خارجی دولت رئیسی و تیم مذاکره‌کننده باز‌می‌گردد. اسفندماه سال گذشته با تشکیل تیمی پنج‌نفره که به کمیته «ضدتوافق» مشهور است، بنای اختلاف نمایندگان با دولت به شکل عیانی بروز یافت. به موازاتش اواسط هفته گذشته حدود ۱۹۰ نماینده مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای خطاب به رئیس‌جمهور خواستار رعایت خطوط قرمز نظام و تأمین منافع ملت، در مذاکرات هسته‌ای شدند.

دولت ناکارآمد فعلی ، خروجی انتخاباتی غیر رقابتی است

سوای نقد به شخص رئیس جمهور، اکنون باید حامیان او هم پاسخگوی حمایت شان از نامزدی آقای رئیسی باشند زیرا نتیجه حمایت آنان ، استقرار دولتی است که از توانمندی ، تجربه و دانش لازم برای اداره کشور ، بهره مند نیست.

تناقض در آمار اشتغال و ادعای بازگشایی کارخانه‌ها توسط دولت/ گره‌گشایی از اشتغال کارگران بیکار یا پروپاگاندای رسانه‌ای؟

در سه دهه اخیر بیشتر کارخانه‌های مصادره شده در دهه اول پس از پیروزی انقلاب، زمانی که در پروسه خصوصی سازی قرار گرفتند نه تنها دچار چالش جدی شدند بلکه پس از آنکه کارخانه از اختیار صاحبان و بنیانگذارانشان خارج شد، با وجود روزگار درخشانی که داشتند و تولید کارآمد در نهایت زیر ضرب خصوصی سازی مجهول و رانتی بدون هیچ زمینه روشن در مساله تخصص، نابود شده و از بین رفتند.