افزایش تنشهای ژئوپولیتیکی و جنگهای اقتصادی، بار دیگر آینده نظم تجارت جهانی را زیر سؤال برده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند ساختار سنتی اقتصاد جهانی دیگر مانند گذشته کارآمد نیست و بلوکهای تجاری قدیمی با چالش های تازهای روبهرو شدهاند.
سفر پیدرپی مقامات پاکستانی به تهران و از تمام اینها مهمتر سفر عاصم منیر به تهران، دوباره نام این کشور را بهعنوان میانجی مذاکرات میان ایران و ایالات متحده آمریکا به سرتیتر رسانههای ایران باز گردانده است. صرفنظر از اینکه این تلاشها برای میانجیگری دستکم به تفاهمی موقت منجر بشود یا خیر، این پرسش باقی میماند که چرا کشور پاکستان باید در چنین موقعیتی قرار میگرفت؟
در «تیتر یک» امروز از واقعیت پنهان مصرف گاز در دهکهای مختلف و چالش سیاستگذاری انرژی در ایران گفتیم تا بازگشت صندوقهای املاک به کانون توجه سرمایهگذاران در سایه جهش قیمت مسکن. در این برنامه، همچنین به موج تازه عرضههای اولیه در والاستریت میپردازیم؛ جایی که ورود احتمالی غولهایی مانند اسپیسایکس، اوپنایآی و آنتروپیک میتواند ساختار بازار سرمایه آمریکا را دگرگون کند و رقابت تازهای میان هوش مصنوعی و اقتصاد فضا شکل دهد. همزمان، بحران آلومینیوم در خلیج فارس و اثر تنشهای ژئوپلیتیک بر زنجیره جهانی فلزات پایه را بررسی خواهیم کرد.
امیر کرمانی، اقتصاددان در توضیح یادداشت مشترکش با سایمون جانسون، معتقد است مسئله اصلی مذاکرات هستهای ایران و آمریکا، «ناسازگاری زمانی» در ساختار توافقهاست. به گفته او، در این نوع توافقها ایران معمولاً تعهداتش را سریع اجرا میکند؛ از کاهش فعالیتهای هستهای تا انتقال ذخایر غنیشده، اما مزایای طرف مقابل، بهویژه رفع تحریمها، در بلندمدت محقق میشود. همین عدم تقارن باعث میشود پس از اجرای تعهدات ایران، انگیزه طرف مقابل برای ادامه توافق کاهش پیدا کند.
امیر کرمانی، اقتصاددان: اقتصاد ایران امروز به سرمایهگذاری گسترده در حوزههای نفت، گاز و زیرساخت نیاز دارد؛ سرمایهگذاریای که برآورد میشود سالانه حدود ۵۰ میلیارد دلار باشد. نیمی از این منابع باید صرف توسعه نفت و گاز شود و نیم دیگر به پروژههای زیرساختی مانند انرژیهای تجدیدپذیر، بنادر، راهآهن و حملونقل شهری اختصاص پیدا کند.
منصور براتی، کارشناس مسائل اسرائیل، در برنامه «گفتوگوی استراتژیک» با اشاره به تفاوت نگاه اسرائیل به آتشبس در لبنان و ایران تأکید کرد که حساسیت تلآویو نسبت به لبنان بهمراتب بیشتر است، زیرا لبنان مستقیماً با اسرائیل مرز مشترک دارد و تهدیدات آن میتواند امنیت داخلی این رژیم را سریعتر و ملموستر تحت تأثیر قرار دهد.
سنای آمریکا پس از هفت بار تلاش ناموفق، سرانجام در بار هشتم توانست با نسبت 50 به 47 رأی قانون اختیارات جنگی رئیسجمهور ایالات متحد مصوب سال 1973 را علیه کارزار نظامی آمریکا در ایران به کار گیرد.