قتل دختر تهرانی در خانه دوست پسرش
به دنبال وقوع مرگ دردناک زن جوان به دلیل سوختگی شدید در یکی از بیمارستان های تهران، یک سناریوی جنایی مقابل کارآگاهان اداره دهم قرار گرفت.
به دنبال وقوع مرگ دردناک زن جوان به دلیل سوختگی شدید در یکی از بیمارستان های تهران، یک سناریوی جنایی مقابل کارآگاهان اداره دهم قرار گرفت.
سرپرست فوریت های پزشکی شیراز گفت: حفظ آرامش و اقدامات سریع و اصولی پس از سوختگی، در کاهش عوارض و حفظ جان مصدوم نقش حیاتی دارد.
با نزدیک شدن به ششمین سالگرد حادثه تلخ آتشسوزی در مدرسه دخترانه درودزن، باز هم بخاری نفتی دهها دانشآموز را داغ میزند؛ البته شاید بخاری هیچ نقشی در ماجرا نداشته باشد، چراکه به تأکید مسئولان آموزش و پرورش، استاندارد بوده است! شاید حق با نماینده این شهر باشد که میگوید: سال گذشته دو میلیارد تومان بودجهای را که باید صرف مدارس استان میشد، برگشت دادهاند!
در شرایطی که مسئولان آموزش و پروش، شمار مناسب دانشآموزان در هر کلاس را نزدیک ۲۵ تن میدانند، کلاس این دانشآموزان به گواه لیست معلم از ۳۶ دانش آموز تشکیل شده بوده و افزون بر آن، افرادی که از بخاری نفتی استفاده میکردهاند، از کمترین اصول ایمنی آگاهی نداشتهاند تا مجموعه این عوامل، سبب بروز واقعهای تلخ شود که آثار آن تا مدتهای طولانی خواهد ماند.
در شرایطی که حادثه واژگونی اتوبوس راهیاننور، شهر بروجن را سیاهپوش کرده بود، آقای وزیر، خبرنگاران را برای دریافت پاسخ به مسئولان این طرح حواله میداد، ولی تکرار این رویداد در گونههای مختلف، چیزی نیست که با همان سبک قابل پاسخ دادن باشد؛ بالاخره باید جایی مسئولیتپذیری و نیز واکنشی شدیدتر از «ابراز همدردی» نشان داد، ولی باید با کدام حادثه، مسئولیت پذیرفت و استعفا داد؟!
خضری میگوید: دقایقی پیش در تماسی که با مسئولان بیمارستان میزبان این دانشآموزان داشتم، وضعیت بیماران بدون تغییر اعلام شد؛ یعنی نه بهبودی دیده شده و نه وخامتی داشته است. اکنون سه تن از مصدومان به دلیل شدت سوختگی در ناحیه دستگاه تنفسی فوقانی، با دستگاه تنفس میکنند که امیدواریم در روزهای آینده شاهد بهبود در وضعیت ایشان و دیگر مصدومان باشیم.
با جان باختن یکی دیگر از دانشآموزان کلاس چهارم مدرسه انقلاب اسلامی، برای بار دیگر همه حاشیههای تلخ آتش سوزی کلاس درس و قصور بخاری به ذهنمان هجوم میآورند؛ شاید اکنون بهترین فرصت است که لختی بیندیشیم ۲۳ روز گذشته، زمانی که ساریا در مبارزه مرگ و زندگی بود، برای ما و مسئولان چگونه گذشته است؟!