در شرایطی که حادثه واژگونی اتوبوس راهیاننور، شهر بروجن را سیاهپوش کرده بود، آقای وزیر، خبرنگاران را برای دریافت پاسخ به مسئولان این طرح حواله میداد، ولی تکرار این رویداد در گونههای مختلف، چیزی نیست که با همان سبک قابل پاسخ دادن باشد؛ بالاخره باید جایی مسئولیتپذیری و نیز واکنشی شدیدتر از «ابراز همدردی» نشان داد، ولی باید با کدام حادثه، مسئولیت پذیرفت و استعفا داد؟!
اصلا چطور است به ماجرای جان باختن مادر و فرزندی اشاره کنیم که در مرکز استان خراسان شمالی به درون کانال آب عمیقی سقوط میکنند که از قضا سالها از ساخت آن میگذشته؛ اما پوشیده نشده تا سرانجام در یک روز بارانی این دو هموطن را بلعیده و پیکر کودک پس از سی و پنج ساعت جستوجو کشف شده، ولی «مسئول» همچنان ناپدید بماند؛ یا به غرق شدن اتوبوس دریایی در سواحل بندرعباس اشاره کنیم که ۲۵ تن از هموطنانمان را به کام مرگ کشید؛ اما فارغ از نقش نیروهای کمکرسانی در غرق کردن این شناور فرسوده (!)، میز ریاست هیچ «مسئول»ی در آستانه غرق شدن هم قرار نگرفت.