مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر شامگاه یکشنبه 22 بهمن ماه با برگزاری مراسم اختتامیه به کار خود پایان داد، اهدای جوایز در برخی رشتهها واکنشهای مختلفی را به همراه داشت، شما اگر پیگیر اتفاقات جشنواره امسال بودید در نظرسنجی فیلمنیوز شرکت کنید و بگویید از کدام تصمیم هیات داوران شگفت زده شدید.
سما بابایی | امروز استاد سعید پورصمیمی، هشتاد ساله شد و عجب هشت دههی پُرشکوهی زندگی کرده است این مرد. بازیگری توانمند که سینمای ایران در تمامِ تاریخِ پرافتوخیزِ خود بختِ کمی داشته است تا آدمهایی شبیه به او در آن حضور داشته باشند. استادِ درجه یکی که خیلیوقتها، در نقشِ دو بازی کرد، اما چنان متبحرانه و کاربلد که در یادها بیش از هر بازیگرِ دیگر مانده است. پورصمیمی، ویژگیهای خودش را دارد، گریزان از شهرت و گزیده کار و کم حرف؛ اما محبوب.
فیلم «پرویزخان» به کارگردانی علی ثقفی، به عنوان تنها فیلم فوتبالی اکران نوروز، تا اینجا با استقبال خوبی روبهرو شده. گرچه نگاهها به این فیلم، بازیگرانی که برای آن انتخاب شدهاند، شیوه اطلاعات موجود در آن و … متفاوت است. خیلیها آن را اثری پرهیجان و قدرتمند معرفی کرده و بازی سعید پورصمیمی را در نقش پرویز دهداری به عنوان یکی از برگ برندههای مهم فیلم دانستهاند و برخی نوشتهاند که «پرویزخان» خیلی از واقعیتها را به شیوه دیگری منتقل کرده است. به بهانه اکران این فیلم مروری داریم بر نظراتی که مخاطبان در فضای مجازی درباره آن منتشر کردهاند
سما بابایی | ورزش دربارهی خیلی چیزهاست. چیزهای پیچیده، متناقض و متعارض با هم حتی. ورزش برای خیلیها حافظه است، تاریخ است. مکان، طبقه اجتماعی و هویت است. برای همین هم هست که شکستِ تیم ملی فوتبال میتواند به عزایی عمومی بدل شود یا مدالآوری یک قهرمانِ بدنسازی یک جشنِ همگانی. برای همین هم هست که عدمِ امکان حضورِ یک بازیکنِ فوتسال در مسابقات آسیایی، بحرانی ملی را رقم میزند و یا علی دایی کاپیتانِ اسبق تیم ملی فوتبال که برای یک ملت قهرمانی میشود همپای بلندترین مقاماتِ اجتماعی و هنری و حتی سیاسی. ورزش دربارهی خیلی چیزهاست؛ مسئلهای فراتر از توپی که تورِ دروازه را لمس میکند یا دوندهای که به نقطهی پایان میرسد یا شکستن یا نشکستنِ فلان رکورد. ورزش خیلی وقتها همه چیز است. آبروی یک ملت است. سینمای ایران در طی این سالها به روایت زندگی برخی از این ورزشکارها و اتفاقات مهم ورزشی پرداخته که البته تعداد آنها به اندازه انگشتان یک دست هم نمیشود، یکی از آنها فیلم «پرویزخان» است.
بهزاد وفاخواه
یکی از متفاوتترین فیلمهای اکران نوروز، «پرویزخان» به کارگردانی علی ثقفی است؛ فیلمی که شاید در زمره آثار ورزشی قرار بگیرد و در وهله اول برای مخاطبان فوتبالی جالب به نظر برسد اما با تماشای آن متوجه میشویم که اتفاقا جذابیتش برای مخاطبان غیرفوتبالی که نه پرویز دهداری را میشناسند و نه از ماجراهای سال 1365 و استعفای 14 بازیکن فوتبال تیم ملی به خاطر اختلاف با این مربی اخلاقگرا خبر دارند، بیشتر است. وقتی بدون هیچ پیشزمینهای سراغ تماشای فیلم میرویم، میتوانیم هر لحظه از اتفاقهای آن شگفتزده شویم، همپای شخصیت اصلی داستان، تا مرز سرخوردگی و شکست پیش برویم و نهایتا در لحظات سرنوشتساز با نفسهای حبسشده، نتیجه را دنبال کنیم. یکی از ویژگیهای مهم «پرویز خان» به شیوه دراماتیزه کردن یک ماجرای واقعی برمیگردد و میتواند غیرفوتبالیترین مخاطب را هم با خودش همراه کند.
در سینمای ایران با سه شخصیت جذاب و به یادماندنی به نام پرویز مواجهیم؛ شخصیتهایی کاملا متفاوت که با نامهایی یکسان در ذهنهایمان ماندهاند. اولی پرویزی است که مجید برزگر خلق کرد و بازی درخشان لوون هفتوان به آن جان ویژهای بخشید. دومی پرویز دیوانبیگی فیلم «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» است که بهروز افخمی آن را به مهدی فخیمزاده سپرد و او هم تلاش کرد تا در این نقش بسیار ملموس ظاهر شود. حالا هم که سعید پورصمیمی با آن کارنامه درخشان و جایگاه ویژهای که در سینما به نام خود زده، در نقش پرویز دهداری فیلم «پرویزخان» به میدان آمده و یکبار دیگر قدرت بازیگریاش را به گذاشته است.