یکی از متفاوتترین فیلمهای اکران نوروز، «پرویزخان» به کارگردانی علی ثقفی است؛ فیلمی که شاید در زمره آثار ورزشی قرار بگیرد و در وهله اول برای مخاطبان فوتبالی جالب به نظر برسد اما با تماشای آن متوجه میشویم که اتفاقا جذابیتش برای مخاطبان غیرفوتبالی که نه پرویز دهداری را میشناسند و نه از ماجراهای سال 1365 و استعفای 14 بازیکن فوتبال تیم ملی به خاطر اختلاف با این مربی اخلاقگرا خبر دارند، بیشتر است. وقتی بدون هیچ پیشزمینهای سراغ تماشای فیلم میرویم، میتوانیم هر لحظه از اتفاقهای آن شگفتزده شویم، همپای شخصیت اصلی داستان، تا مرز سرخوردگی و شکست پیش برویم و نهایتا در لحظات سرنوشتساز با نفسهای حبسشده، نتیجه را دنبال کنیم. یکی از ویژگیهای مهم «پرویز خان» به شیوه دراماتیزه کردن یک ماجرای واقعی برمیگردد و میتواند غیرفوتبالیترین مخاطب را هم با خودش همراه کند.
به گزارش فیلمنیوز، فیلم پرویز خان برشی از ماجراهای سال ۱۳۶۵ را روایت میکند. بعد از پایان بازیهای آسیایی در سال 1986 و حذف تیم ملی فوتبال ایران، ۱۴ بازیکن تیم ملی به علت اختلاف سلیقه با پرویز دهداری، سرمربی وقت فوتبال، استعفا میدهند و این مسئله بازتاب بسیار زیادی در مطبوعات و جامعه فوتبالی دارد. فشار روی دهداری برای استعفا به دلایل امنیتی و نظامی زیاد است اما بههرحال باقی میماند و تصمیم میگیرد با جوانان تازهکار و گمنام تیمی تشکیل دهد و در اسفند 1365 مقابل تیم قدرتمند کویت بایستد.
