برچسب سارا حفیظی

تنها آرزویم بازسازی حسینیه است

با «لهجه‌ای که شبیه سؤال و ستاره است»، گرمای جنوب را به واژه‌ها می‌دهد: «درخواستُم از مسئولا اینه که به ای حسینیه رسیدگی کنن و بسازنِش؛ دیگه هیچ آرزویی نِدارُم…»؛ این تنها خواسته علیرضا امیری، سرپرست گروه موسیقی آیینی حسینیه خوزستانی‌های مقیم شهرک است که چهل‌سالی می‌شود لباس خادمی اباعبدالله(ع) را بر تن کرده و در عزای سالار شهیدان با نوای سنج و نواختن دمام بر شور و حال معنوی دسته‌های عزاداری می‌افزاید.

بیشه‌ای که هنوز نفس می‌کشد

آزادان، در غربی‌ترین بخش اصفهان، محله‌ای است که شهری‌بودن به معنای مدرن آن هنوز کاملاً بر آن غلبه نکرده و گذشته‌ها را می‌توان از میان کوچه‌هایش دید.

گنج نهان آزادان

در دل هر محله اصفهان بنایی تاریخی قرار دارد که مانند گنجی بی‌نهایت، از گذشتگان به ما رسیده؛ میراثی که هویت مردمی است که سال‌ها به ساختن و آبادانی پرداخته‌اند و یادگاری برای غنا و عمق‌بخشیدن به زندگی .

محلۀ بازاری‌نشین

عسکریه برای مردم اصفهان و چه‌بسا دیگر شهرها، محله‌ای شناخته‌شده است؛ وجود بیمارستان عسکریه و امامزاده شاه‌میرحمزه(ع)، این محله را برای همگان نام‌آشنا کرده. هسته اولیه و نام‌گذاری این محله به سال ۱۳۴۵ برمی‌گردد؛ زمانی که عالمی وارسته به نام آیت‌الله محمدباقر زند کرمانی به تأسیس درمانگاه خیریه عسکریه اقدام کرد.

این محله بیشتر به درد کاسبی می‌خورد

در خیابان عسکریه و در میان انبوهی از فروشگاه‌ها، به مغازه‌هایی برمی‌خوریم که از ظاهرشان می‌شود به قدمتشان پی برد؛ مغازه‌هایی که صاحبانشان در طول زمان در این شغل مو سپید کرده‌اند یا به رحمت خدا رفته‌اند و یا دیگر میدان را به جوان‌ترها واگذار کرده‌اند.

روزگاری بروبیایی داشتیم!

فروشگاه سوت و کور است و به غیر از فروشنده‌ها و یک مشتری کسی حضور ندارد. منتظر می‌مانم تا مشتری بهای دوپیراهن مردانه‌ای را که خریده بپردازد و فرصت هم‌صحبتی با صاحب فروشگاه را پیدا کنم.