برچسب سارا حفیظی

صحرای باطان که امروزه به محله مهدیه و باتون شناخته می‌شود، روزگاری دور محل کشت‌وکار مردم اصفهان بوده است. در این صحرا که از مادی سهم آب داشته، گندم می‌کاشتند و از کشت صیفی‌جات هم روزیِ عده‌ای از ساکنان اطراف فراهم می‌شده است.

اگر سن و سالتان قد بدهد و سریال پهلوانان نمی‌میرند را دیده باشید، حتما با رسم و رسوم پهلوانی و آیین زورخانه آشنا شده‌اید؛ ورزشی که در کنار پرورش جسم، بر ارزش‌هایی مانند جوانمردی، اخلاق، احترام و کمک به دیگران تأکید دارد.

در دامنه کوه‌های اطراف اصفهان و در نزدیکی کوه سفید، کوه دنبه و تخت رستم، در منتها‌الیه جنوب‌غربی شهر،‌ محله‌ای سر بر آسمان می‌ساید و نمایی تازه و متفاوت از شهر را به نمایش می‌گذارد؛ محله‌ای که دیری نیست پا گرفته و بخشی از مردم اصفهان و مهاجران شهرهای دیگر را در آغوشش جا داده است. شفق، محله‌ای آرام و دور از هیاهوی شهری است.

ورزش تنها به معنای فعالیت بدنی و حفظ سلامت جسم نیست؛ بلکه می‌تواند یکی از ابزارهای مهم افزایش نشاط اجتماعی، شکل‌گیری روابط میان شهروندان و تقویت حس تعلق به‌شمار ‌رود.

داستان برخی کسب‌وکارها از یک علاقه و تخصص شخصی آغاز می‌شود و به فرصتی تبدیل می‌شود برای اشتغال و فعالیت اقتصادی. داستان سید رحمان موسوی یکی از آن‌هاست که با تحصیل در رشته مکانیک، مسیر شغلی‌اش را بر پایه دانش و مهارت‌های تخصصی‌ خود بنا کرده.

از خیابان امام خمینی(ره) که وارد خیابان بهارستان غربی می‌شویم، دوربرگردان دوم را دور می‌زنیم و آرام پیش می‌رویم تا به تابلویی برسیم که روی آن نوشته شده «شهرک قدس».

با «لهجه‌ای که شبیه سؤال و ستاره است»، گرمای جنوب را به واژه‌ها می‌دهد: «درخواستُم از مسئولا اینه که به ای حسینیه رسیدگی کنن و بسازنِش؛ دیگه هیچ آرزویی نِدارُم…»؛ این تنها خواسته علیرضا امیری، سرپرست گروه موسیقی آیینی حسینیه خوزستانی‌های مقیم شهرک است که چهل‌سالی می‌شود لباس خادمی اباعبدالله(ع) را بر تن کرده و در عزای سالار شهیدان با نوای سنج و نواختن دمام بر شور و حال معنوی دسته‌های عزاداری می‌افزاید.