برچسب رژیم پهلوی
خدمتکار فرانسویها؛ لَـلِه بچهها و پیرو تودهای ها!
روانشناسی تأیید میکند افراد مبتلا به خاطرات تلخ به پرسشهای یأسآور میل میکنند و تاریکی حافظه را در رفتار بروز میدهند و در زندگی بر خود سخت میگیرند. فرح دیبا نیز مبتنی بر دشواریهای دوران کودکی هنگام تحصیل در پاریس به نوعی مالیخولیای ذهنی دچار شده و با سؤالاتی دشوار به خودآزاری میپرداخت! این بیماری در سایر جنبههای زندگی از جمله غذاخوردن نیز وی را رها نمیساخت و مدتی به بیماری دچارش ساخت
امیدی که تبعید شده بود، اعتماد به نفسی که باز آمد
تبعید امام خمینی یک جابهجایی مکانی نبود، نوعی آزمون معنا بود. آزمون اینکه آیا یک اندیشه بدون حضور فیزیکی زنده میماند؟ در انقلاب اسلامی، امید نه بر اساس رؤیاسازی که بر اساس یک اعتماد اخلاقی بنا نهاده شد. در آن روزها مردم به مردی امید بسته بودند که حاضر شده بود هزینه بدهد، از مقاومت عقب ننشیند و سخن و رفتارش یکی باشد. این هماهنگی گفتار و رفتار، سرمایهای بود که تبعید هم نتوانست آن را بسوزاند
جزئیات شکنجههایم فراتر از آن است که در بیان بگنجد!
رهبر شهید: «پایم را به تخت بستند. یکی از شکنجه گران شلاقی برداشت و شروع کرد به زدن به پاهایم! آنقدر زد که خسته شد! فرد دیگری شلاق را گرفت. او هم زد و زد تا خسته شد! نفر سوم شروع کرد به زدن و به همین ترتیب هر کدام از آنها فرصتی برای استراحت داشتند به جز من که نگذاشتند حتی اندکی استراحت کنم! در آن حال که قابل توصیف نیست، من از خباثت برخی آنها به شگفتی میآمدم!....»
