ارثیه ایرانی
زمان به عقب برمیگردد. انگار به دوران اردوهای مدرسه برگشتهایم. کنار خیابان منتظریم تا بهمحض رسیدن اتوبوس، اولی باشیم و جای خوبی گیرمان بیاید. خانم مسئول گفته ساعت هشت شب کنار مسجد انقلاب باشید؛ ولی اتوبوس 8:35 میرسد.
زمان به عقب برمیگردد. انگار به دوران اردوهای مدرسه برگشتهایم. کنار خیابان منتظریم تا بهمحض رسیدن اتوبوس، اولی باشیم و جای خوبی گیرمان بیاید. خانم مسئول گفته ساعت هشت شب کنار مسجد انقلاب باشید؛ ولی اتوبوس 8:35 میرسد.
پرده برمیداریم از صحنهای که بهسرعت در حال تبدیلشدن به یک عرف در دانشگاههای سراسر کشور است: دانشجویی که تا دیروقت بیدار مانده، نه برای خواندن کتابهای قطور، بلکه برای گفتوگو با یک دستیار هوشمند. چتباتهای هوش مصنوعی مانند
شاخص لحظهای کیفیت هوای کلانشهر اصفهان در ساعت هشت صبح روز سهشنبه ۱۱ آذر، با نمایش عدد ۲۳۱ در شرایط بسیار ناسالم قرار گرفت.
این روایت از دل تجربیات چندینساله در حوزه امور اجتماعی و مددکاری نابینایان در سازمان بهزیستی به گوش می رسد؛ جایی که فاطمه رجبی به عنوان مددکار، روزانه شاهد عمق مشکلات و چالشهای عدیده بانوان نابینا و کمبینا بوده است.
تجمعهای شبانه خیابانی ایرانیان در جنگ رمضان پدیده شگفتانگیزی است. از شروع جنگ رمضان تا کنون، ایدهها و نظرهای مختلفی درباره علل وقوع این پدیده بیان شده است.
در عصر ارتباطات دیجیتال و گسترش شبکههای اجتماعی بخش نظرات در زیر پستهای پربازدید بهمثابه پرسشنامهای عمل میکند که در آن میتوان نبض جامعه، تعارضات فرهنگی، باورهای عمومی و دردهای مشترک را بدون روتوش و سانسور مشاهده کرد.
شما را نمیدانم؛ ولی آدمهای شهر برایم همیشه غریبه بودند؛ آنهم نه غریبهای که با سلامعلیکی به آشنا تبدیل شوند؛ بلکه از آنها که بهشان میگویند: «هفتپُشت غریبه! »هیچ ارتباطی با هیچکدامشان نمیگرفتم؛ جز به حکم ضرورت یا برطرفشدن نیازی یا پرسیدن آدرسی یا … .
گاهی خوشبختی در چیزهای کوچک خلاصه میشود؛ در روشن شدن یک شمع یا در بریدن کیکی ساده و در برق چشمانی که مدتهاست دلیلی برای خندیدن نداشتهاند.