پاداش تصادفی یکی از مفاهیم کلیدی در روانشناسی رفتاری، علوم شناختی، نظریه یادگیری و همچنین در طراحی رفتار کاربران در فضای دیجیتال است. این مفهوم زمانی شکل میگیرد که فرد بهطور منظم برای هر رفتار خود پاداشی دریافت نمیکند، بلکه پاداشها به صورت نامنظم، غیرقابل پیشبینی و در فواصل متفاوت ظاهر میشوند.
به گفتهٔ یکی از پژوهشگران، جیووانی لوکا کاسیو ریتسو (Giovanni Luca Cascio Rizzo) استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، حرکات دست نوعی ترجمهٔ دیداری از گفتار هستند. وقتی فردی با دستش مسیر بالا و پایین را نشان میدهد یا فاصلهٔ زیاد دو چیز را با باز کردن بازوها نمایش میدهد، در واقع مفهوم را از سطح کلمه به سطح تصویر منتقل میکند.
همیشه آنچه گفته میشود دقیقاً همان چیزی نیست که شنیده یا درک میشود. تفاوت در تجربهها، ذهنیتها، احساسات، فرهنگ و حتی شرایط روحی افراد باعث میشود پیامها گاه به شکلی متفاوت تفسیر شوند. حل سوءتفاهم نیازمند آگاهی، تمرین و تمایل دوطرفه است.