ادعای ترامپ در مورد حضور ایران در جام جهانی
ترامپ میگوید: اگر اینفانتینو موافق حضور ایران در جام جهانی در آمریکاست، من مشکلی با آن ندارم
ترامپ میگوید: اگر اینفانتینو موافق حضور ایران در جام جهانی در آمریکاست، من مشکلی با آن ندارم
دونالد ترامپ در تازهترین صحبتهایش درباره تیم ملی فوتبال ایران هم صحبت کرد و توپ را برای حضور این تیم در آمریکا به زمین جانی اینفانتینو انداخت؛ رئیس فیفا که مخالف شرکت یوزها در جام جهانی نیست.
نماینده رئیس جمهور آمریکا یکبار دیگر بر مواضع خود مبنی بر جایگزینی ایتالیا با ایران در جام جهانی پیشرو تأکید کرد.
گزارش نشان میدهد رویارویی ایران و آمریکا وارد مرحلهای خاکستری میان جنگ و مذاکره شده است؛ مرحلهای که در آن گفتوگوهای غیرمستقیم، فشار اقتصادی، تهدید نظامی و محاسبات منطقهای همزمان جریان دارد. واشنگتن بهدنبال فرسایش تدریجی ایران است، اما تهران با مقاومت، مانور دیپلماتیک و حفظ اهرمهای قدرت تلاش می کند از تسلیم پرهیز کند.
گزارشها نشان میدهد مذاکرات پشتپرده ایران و آمریکا بر یک روند مرحلهای متمرکز شده و محور نخست آن بازگشایی تنگه هرمز است. تهران همزمان با تکیه بر دیپلماسی فرسایشی و خرید زمان، تلاش میکند فشار اقتصادی و محاصره دریایی را کاهش دهد و پروندههای پیچیدهتر مانند موضوع هستهای را به مراحل بعدی موکول کند. در این میان، سفرهای عباس عراقچی و چرخش بهسوی روسیه، نشاندهنده تلاش ایران برای بینالمللیسازی بحران و افزایش قدرت مانور در برابر واشنگتن است.
نویسنده مقاله، تهاجم مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران را مرحلهای خطرناک از جنگی چندلایه توصیف میکند که همزمان با تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش تنش جریان دارد. در این روایت، ایران با بستن تنگه هرمز، فعالسازی شبکههای منطقهای و استفاده از میانجیگری غیرمستقیم، تلاش میکند میدان جنگ را به اهرمی برای چانهزنی تبدیل کند. «دیپلماسی زعفران» به معنای ترکیب صلابت، انعطاف، ایجاد بنبست برای طرف مقابل و تبدیل بحران نظامی به فرصت مذاکره معرفی شده است.
این گزارش بر چرخش راهبردی واشنگتن در قبال تهران حکایت دارد؛ چرخشی که پرونده ایران را از مسیر دیپلماسی به اتاق عملیات، محاصره مالی و گزینههای نظامی منتقل کرده است. بحران تنگه هرمز، پرونده هستهای و فشار اقتصادی در چارچوبی واحد دیده میشوند. همزمان، دولت ترامپ نگران «درگیری منجمد» و هزینههای داخلی جنگ است؛ زیرا افکار عمومی آمریکا بیش از مداخله خارجی، بر اقتصاد، تورم و هزینههای زندگی تمرکز دارد.
ایران و آمریکا در بنبستی فرسایشی گرفتار شدهاند؛ تهران تلاش می کند تنگه هرمز را به اهرم چانهزنی برای رفع محاصره و تعویق پرونده هستهای تبدیل کند، در حالیکه ترامپ بهجای پیروزی سریع، به محاصرهای طولانیمدت روی آورده است. این مسیر، فشار اقتصادی بر ایران را افزایش میدهد، اما هزینههای انرژی و فشار سیاسی در آمریکا را نیز بالا میبرد.