مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
جهتگیری کشور باید به سمت هدفی باشد که قرار بود در مملکت موفق بشویم. قرار بود جهل و تبعیض و خلاف را در این مملکت حذف کنیم و یک جامعه انسانی درست بکنیم. در اقتصاد، قرار بود بهترین باشیم. قرار بود دانشگاههای ما الهامبخش، نوآور و خلاق باشند. چیزهایی که در سیاستهای کلی هست، اهداف بسیار باارزشی است.
در حالی که عناصر سیاسی اصلاحطلبان درباره انتصاب محمدرضا عارف به معاون اولی رئیسجمهور ابراز خوشحالی میکنند یک روزنامه اقتصادی اصلاحطلب نسبت به ناکارآمدی این انتصاب اظهار نگرانی کرد.
پزشکیان از وحدت و وفاق درون نظام سخن گفته، اما نویسنده سعی کرده ایده پزشکیان را به وحدت بین پوزیسیون و اپوزیسیون معنا کند و به همین بهانه ذیل چتر دولت وفاق ملی، مغضوبین ومطرودین امام و انقلاب را قرار دهد که بیشتر به رمانتیسم سیاسی شبیه است تا تحلیل واقع نگر در عالم سیاست
معاون راهبردی رییسجمهور گفت: در جلسه ۲۰۰ دقیقهای شورای راهبری، گزارش دیدارها و نیز گفتوگو با اعضای کمیتههای محیط زیست، زنان، رفاه و جوانان اطلاعات را ارائه کردم.
شنیدهها حاکی از آن است که لیست احتمالی کابینه دولت چهاردهم تقریبا شده است که نکته قابل توجه آن، حضور یک وزیر زن و یک وزیر اهل تسنن در بین اعضای هیأت دولت است.
کابینه پزشکیان امروز به مجلس معرفی میشود. هرچند عصر دیروز فهرستهای متعددی گاهی با تفاوتهای عمده تا آخرین لحظه منتشر شد که نشانهای از لابیگری و اختلاف اطرافیان دولت است، اما اگر آخرین فهرست منتشره را در نظر بگیریم و انتصابها را نیز به آن اضافه کنیم، میانگین سنی آنان ۶۰ سال میشود که قطعاً این کابینه، جوان نیست. اگر معاون زنان و معاون علمی را که متولد بعد از انقلاب هستند و وزیر نیستند از میانگینگیری جدا کنیم، کابینه وزیران بالاتر از ۶۰ سال هم میشود. البته این تنها تناقض کابینه با آن هیاهوی آغازین رئیس شورای راهبری نیست، زیرا قرار بود کسانی که قبلاً وزیر نبودهاند، وزیر شوند و شاخصهای دیگر هم در نظر گرفته شده بود که باید دید چقدر اینها رعایت شده است
انتشار فهرست وزرای پیشنهادی و افراد حاضر در آن با مخالفتهایی هم همراه بود. بیش از همه اصلاحطلبان و فعالان سیاسی و رسانهای این جریان تیغ تند و تیز انتقادات خود را به سمت رئیسجمهور نشانه رفتند
عنوان «زیر تیغ» چندان مطلوب ما نبود، اما چون بابطبع روزنامههای اصلاحطلب بود که هرگاه کسی به یکی از چپها در سیاست نگاه چپ میکرد، بیدرنگ خود را زیرتیغ مینامیدند و یکیاز پرتکرارترین تیترهای رسانهای آنها بود، از باب یادآوری میتوان به آنان گفت حملههای شدید و مداخلهجویانه به رئیسجمهور با ادبیات رکیک چونان محسن رنانی، و تهدید و تضعیف او با استعفا و بهانهجویی و زیادهطلبی با ادبیات متناقض چونان محمدجوادظریف، زیرتیغبردن جراحی که او را جراح مشکلات کشور مینامیدید، نیست؟!