پزشکیان از وحدت و وفاق درون نظام سخن گفته، اما نویسنده سعی کرده ایده پزشکیان را به وحدت بین پوزیسیون و اپوزیسیون معنا کند و به همین بهانه ذیل چتر دولت وفاق ملی، مغضوبین ومطرودین امام و انقلاب را قرار دهد که بیشتر به رمانتیسم سیاسی شبیه است تا تحلیل واقع نگر در عالم سیاست
جوان آنلاین: رادیکالهای اصلاحطلب این بار در زرورق بررسی تاریخی تلاش دارند خواستهها و راهبردهای خود را بر ایده «دولت وفاق ملی» مسعود پزشکیان بار کنند. تهیکردن این ایده از بار معنایی خود و دوختن جامهای که بر اندام این گزاره ناجور است، هدف انتشار مطلب «دولت وحدت ملی دموکراتیک» در شماره دیروز روزنامه هممیهن است. «تبارشناسی نظری و تاریخی الگویی از ساختار سیاسی که با انتخاب مسعود پزشکیان بیش از همیشه محل بحث واقع شده است» مسیری است که تاریخ به کمک طلبیده شده تا مراد رادیکالها از مفهوم دولت وفاق ملی را اثبات کند، اما به بیراهه رفته و سر از ناکجاآباد در آورده است.
واژهها و عبارتها هرچند بار معنایی خاصی دارند که به صورت عرفی و قراردادی برای همگان یا اکثریتی از جامعه و مخاطبان قابل فهم است، اما استخدام واژهها از سوی افراد مختلف گاهی با معانی مختلفی انجام میشود تا مراد و منظور نویسنده حاصل شود.
دولت وفاق ملی پزشکیان یا وحدت ملی دموکراتیک رادیکالها؟
مسعود پزشکیان به عنوان رئیس دولت چهاردهم چه در مناظرات انتخاباتی و چه بعد از پایان رقابتهای انتخاباتی که کلید پاستور در اختیار او قرار گرفت از همگرایی در سطح ملی سخن گفت که محمد جواد ظریف به عنوان یکی از مشاوران اصلی پزشکیان این راهبرد را ذیل دولت وفاق ملی تعریف کرد که متفاوت از دولت ائتلافی است. روند پرشتاب تحولات و فرصت اندک بعد از شکلگیری دولت، هنوز به پزشکیان و مشاوران او این امکان را نداده که مراد و منظور خود را از ترکیب دولت وفاق ملی به درستی و به تفصیل تبیین کنند. همین امر منجر به روایتسازیهای ناروا از سوی رادیکالهای اصلاحطلب شده است.
روزنامه هم میهن آغازگر مصادره و تحریف ایده دولت وفاق ملی پزشکیان است. دور از ذهن نیست که انتشار این مطلب و دست زدن به این نوع روایتسازی را با هدف فشار به رئیسجمهور در آستانه معرفی وزرای دولت به مجلس تحلیل کنیم تا افرادی که ملاکهای مدنظر قانون و رئیسجمهور را ندارند با سهم خواهیهای پشت پرده به پزشکیان تحمیل شوند.