تصور کنید تاریخ رمان را به شکل یک درخت زنده ببینید: ریشههایی در خاک رمانسهای شوالیهای، تنهای محکم به نام دن کیشوت، و شاخههایی که در چهار قرن به هر سو کشیده شدهاند، از رئالیسم انتقادی گرفته تا جریان سیال ذهن و پستمدرنیسم. این نقشهی شجرهای است؛ نقشهای که نشان میدهد چرا سروانتس بهعنوان نویسنده، یک «گره» در شبکهی ادبیات جهان است.
فیلمهایی که از «دن کیشوت» اورسن ولز دیدهایم، دن کیشوتی لاغر و خسته بر اسب نشسته است که سرگردان در شهرهاست. فیلمی که سرنوشتی عجیب داشت و هرگز تمام نشد. فیلمی که سالهاست به یک معما تبدیل شده و حالا قرار است این معما حل شود. در این نوشته نگاهی میکنیم به سرنوشت این فیلم اقتباسی تمامناشدنی.
