مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
همسر شهید تعریف میکرد که یک روز بیرون رفته بودم و دیدم عکس بزرگ حاجبهزاد را در خیابان زدهاند. من تعجب کردم که چرا عکس شوهرم را در خیابان زدهاند. ایشان نمیدانست که مردم شوهرش را میشناسند. همسر شهید میگوید اطلاعات من از شوهرم صفر است و هر چیزی که از ایشان میدانم از صحبتهای دیگران است
وقتی میخواهیم درباره ناگفتهها صحبت کنیم خیلی چیزها را میتوان از دل جبهه بیرون کشید. در یکی از یادداشتهایش نوشته که کف پوتینش در راهپیمایی شبانه پاره میشود. در گل گیر میکند و کف پوتین کنده میشود. او با پای زخمی یک راهپیمایی ۱۱ کیلومتری تا مقر ادوات لشکر میکند. راهپیمایی در شب با آن وضعیت خیلی کار سختی است
سالها خانواده من چشم انتظار آمدن خبری از برادر مفقودالاثرم عباسعلی و خانواده همسرم هم منتظر بازگشت شهیدشان علیرضا زیبرم بودند. سالهای زیادی را درچشم انتظاری گذراندیم. چشم به راه بودیم. هر بار که خبر تشییع شهدای گمنام و تفحص شهدا را میشنیدیم، پیگیر میشدیم که نام شهدایمان درمیان پیکرها هست یا نه؟!
یک ماه بعد از عید قربان وقتی ساعت ۱۰ شب خبر دادند که بیایید هرمزگان احمد شهید شده است از کرمان تا جیرفت و از جیرفت تا هرمزگان گریه کردم! احمد از همه چیز خبر داشت. برای رسیدن به آرزویش آمادگی کامل داشت. تمام رفتار و کارهایش هم برای رفتن بود، اما حیف که چقدر ما دیر درکش کرده بودیم
حاجی دنیا را سه طلاقه که هیچ هفت طلاقه کرده بود. با آنکه میتوانست بهترین نوع زندگی را داشته باشد، اما همیشه لباسهای سادهای میپوشید و ماشین قدیمی که داشت را تا آخر عمر عوض نکرد. هدفش فقط خدمت بود. تا آخرین لحظه عمرش به جوانها آموزش داد و هرچه بلد بود به دیگران منتقل کرد
اولین باری که مزار شهید را زیارت کردم خیلی تحت تأثیر قرار گرفتم. حتی دوست داشتم روزها و شبهایم را آنجا بگذرانم. خدا را شکر میکنم که کمال تنها نیست و بین کسانی قرار گرفته که دائماً زیارتش میکنند. حتی چند روز پیش که برای زیارت مزارش رفته بودم دیدم که طلاب حوزه علمیه به زیارت مزار پسرم آمدهاند و خیلی از این بابت خوشحال شدم