برچسب دفاع مقدس

ابراهیم گفت: «قربونت، برو ازش خواهش کن خاموشش کنه.» رفتم و به راننده گفتم: اگه امکان داره خاموشش کنید. راننده گفت: نمیشه، خوابم می‌بره، من عادت کردم و نمی‌تونم خاموش کنم.

ننگ و نفرین و خواری ابدی برای دشمنان دون‌صفت و اهریمنی‌منش که ظالمانه با این اسلام و انقلاب و رهبر و امت در قعر شقاوت در ستیز است.

یک خودروی نیم‌سوخته از روز‌های اول جنگ در نزدیک مواضع دشمن مانده بود. ابراهیم طرح عجیبی اجرا کرد. شبانه خودش را به این خودرو رساند و در داخلش مخفی شد.

آن شب کتاب را شروع کردم، با خاطرات این شهید خیلی گریه کردم. آخر شب بود که کتابم را بستم و زیر بالش گذاشتم، همین‌طور با این شهید درددل کردم تا خوابم برد

خطر قلم بیشتر از خطر سلاح است لذاست که باید تفکر کنم و بعد بنویسم.

خدایا بر تو توکل می‌کنم و زندگیم را در راه تو ادامه می‌دهم چه خطا‌هایی که مرتکب شده ام ولی من نمی‌خواهم مأیوس از لطف بی پایانت شوم من امیدوارم به فضلت، به کرمت، به خودت و به اینکه بندگان را تنها نمی‌گذاری.

اگر قرار است پرچم اسلام و عدالت علی (ع) بر کاخ‌های ابرقدرت‌ها افراشته شود و اسلام در قلوب ملّت‌های دنیا نفوذ کند و اگر قرار است قدس عزیز آن نخستین قبله مسلمین آزاد گردد، جان هیچ ارزشی ندارد.

با ابراهیم خودمان را به همین محل رساندیم. ساعتی بعد عده‌ای از اهالی، با یک نفر آدم گنده لات به سمت مقر نیروهای ما آمدند تا یک دعوای حسابی راه بیاندازند. همین که آنها جلو آمدند ابراهیم به سمت آنها رفت و با صدای بلند داد زد: جهانشاه مخلصیم! جهانشاه هم یک سرو گردن از همه بلندتر بود جلو آمد و شروع کرد با ما دست و روبوس کردند.