برچسب دفاع از حرم

وسط خیابان بودم که با من تماس گرفت. با حالتی ناراحت و گرفته خبر تصادف یکی از دوستانش را داد.

هدیه را که باز کردم، یک تکه کاغذ لای آن بود. چند بیت شعر بود که قافیه مهدیه داشت.

مادر دوستش تصادف کرده و در کما بود. خیلی ناراحت بود و پشت هم وِرد زبانش شده بود که برایش دعا کن.

عاشق دایی‌هایش بود و نسبت به دو دایی شهیدش ارادت خاصی داشت.

حالات معنوی‌اش را حفظ می‌کرد و اصلا اهل بروز دادن نبود. معنویتش را پشت شوخی‌هایش پنهان می کرد.

از او پرسیدند که اگر دانش آموز چهارم ابتدایی شیطنت کند، او به عنوان یک مربی تربیتی چه می‌کند؟! او هم بدون هیچ ملاحظه‌ای برگشت و گفت: آن قدر آن بچه را کتک می‌زنم تا جانش درآید.

وقت‌هایی بود که با دوستان بیرون می‌رفتیم و یا برای رفتن به هیئت برنامه ریزی می‌کردیم. او هم همراه بود، اما اگر خانواده‌اش چیز دیگری می‌گفتند، دعوت ما را رد می‌کرد

با دوستش به هیئتی که می‌شناخت رفتند. از همان ابتدای آشنایی با رفقای هیئتی دوستش، جوری رفتار کرده بود که انگار چندین سال است همدیگر را می‌شناسند.