برچسب خشکسالی

هم‌زمان با بارش‌های قابل‌توجه پس از یک دوره خشکسالی در ایران، بار دیگر ادعاهایی در فضای عمومی و شبکه‌های اجتماعی مطرح شد که این تغییرات را نه نتیجه فرآیندهای طبیعی، بلکه حاصل «مداخله نظامی» و نابودی سامانه‌های به‌اصطلاح «دزدی باران» می‌دانستند.

زارع در ادامه می‌گوید: «هیچ فناوری‌ای وجود ندارد که بتواند ابرها را «بدزدد» یا بارش را از کشوری به کشور دیگر منتقل کند. فناوری‌هایی مانند بارورسازی ابرها صرفاً می‌توانند در شرایط خاص، میزان بارش را اندکی - معمولاً تنها ۵ تا ۷ درصد- افزایش دهند. »

سخنگوی صنعت آب با اشاره به تفاوت‌های منطقه‌ای در بارش‌ها افزود: این شاخص در سطح ملی محاسبه می‌شود، اما در واقعیت توزیع بارش در کشور بسیار نامتوازن است.

حجم ذخیره سدهای پنج‌گانه تهران در اواخر این دوره خشکسالی بارها به زیر مرز بحران -کمتر از ۲۰ درصد حجم کل- رسید و مدیریت شهری مجبور به اتخاذ راهبردهای بازتوزیع و حفر چاه‌های اضطراری جدید شد.

توسعه شتاب‌زده ویلاسازی، رشد جمعیت، برداشت بی‌رویه از منابع زیرزمینی و تداوم شش سال خشکسالی، اکنون مناطقی مانند لواسانات، پردیس، رودهن و دماوند را به کانون بحران آب زیرزمینی در شرق استان تهران تبدیل کرده است. 

معاون مجامع شرکت مدیریت منابع آب ایران در بخش دیگری از سخنان خود به با اشاره به وضعیت بارش‌ها در کشور گفت: برای سال‌ها، متوسط بارندگی کشور را حدود ۲۵۰ تا ۲۶۰ میلی‌متر اعلام می‌کردیم؛ اما وارد ششمین سال خشکسالی شده‌ایم.

 این استاد دانشگاه تأکید می‌کند که توسعه شتاب‌زده پروژه‌های مسکن و بارگذاری جمعیتی چندصد هزار نفری روی سازندهای سخت و کم‌ظرفیت پردیس و رودهن، وابستگی منطقه به آب سد لار و چاه‌های محلی را به شدت افزایش داده است.

به گفته زارع، «پردیس بر روی آبرفت‌های متراکم ساخته شده است که به سرعت به حوضه‌های آبریز جاجرود و شرق تهران زهکشی می‌شوند. گسل مشا در این بخش خاص از یک صفحه امتدادلغز شیب‌دار تقریباً عمودی به یک گسله شیب‌لغز فشاری در نزدیکی قطعه پردیس-بومهن منتقل می‌شود.»