برچسب خشکسالی در ایران

تهران در پنجمین سال خشکسالی پیاپی‌اش نفس می‌کشد. سطح سد‌ها پایین آمده است، سفره‌های زیرزمینی تهی‌تر از همیشه‌اند، فشار آب در بسیاری از مناطق افت کرده‌اند و پروژه‌های ناتمام، مثل زخمی قدیمی، مدام سر باز می‌کنند.

از اواسط تیر ماه پایتخت‌نشینان از قطعی‌های مکرر آب خبر می دهند؛ این در حالی است که آبفای تهران قطعی آب را بدون اطلاع قبلی رد می‌کند و می‌گوید آنچه اتفاق افتاده کاهش حداکثری فشار آب است.

بحران آب تهران یک زنگ خطر جدی برای کل کشور است. با توجه به پیش‌بینی‌ها، بدون اقدام فوری و جامع، طی ماه‌های آینده قطعی‌های آب شدیدتر و طولانی‌تر خواهند شد که تبعات زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی جبران‌ناپذیری به دنبال خواهد داشت. مدیریت صحیح و حکمرانی آب با رویکردی نوین، همکاری همه‌جانبه دستگاه‌ها و مشارکت مردم، تنها راه نجات تهران از این بحران است. باید هر چه سریع‌تر برنامه‌های عملیاتی در کوتاه‌مدت و استراتژیک در بلندمدت اجرایی شود تا تهران بتواند این دو ماه بحرانی را پشت سر بگذارد و آینده‌ای پایدار برای خود رقم بزند.

قطر با وجود دمای بالاتر از ایران، نه‌تنها درگیر قطعی مکرر آب و برق نیست، بلکه با استفاده بهینه از پارس جنوبی مشغول تصاحب جایگاه ایران در حوزه صادرات گاز است!

وزارت جهاد کشاورزی با نادیده‌گرفتن ظرفیت‌های تأمین آب، افزایش سطح زیرکشت، گسترش باغات و رشد بی‌رویه تولید، کشاورزی را به‌عنوان موفقیت تلقی کرد، درحالی‌که بیش از ۸۰ درصد منابع آب کشور در بخش کشاورزی مصرف می‌شود، اغلب بدون بازدهی اقتصادی قابل‌قبول.

بحران آب در ایران فقط یک مساله فنی یا زیست‌محیطی نیست، بلکه با تار و پود زندگی اجتماعی میلیون‌ها ایرانی گره خورده است. عبور از این بحران نیازمند نگاه جامع، عزم ملی، تقویت سرمایه اجتماعی و بازنگری در سبک زندگی و الگو‌های مصرف است تا جامعه بتواند در برابر فشار‌های ناشی از کم‌آبی تاب‌آوری بیشتری نشان دهد.

در شرایطی که ایران با شدیدترین بحران‌های آبی تاریخ معاصر خود مواجه است، مصرف بی‌رویه منابع آبی در بخش کشاورزی و به ویژه نظام سنتی آن، زنگ خطر را برای امنیت آبی کشور به صدا درآورده است.