غمنامهای درباره منطقه آزاد اروند+ عکس
امروز این غمنامه را بدین خاطر مینویسم که پس از ۳۰ سال که از پایان جنگ میگذرد خرمشهر همچنان نیمه ویران به حال خودش رها شده و فریاد رسی هم ندارد.
امروز این غمنامه را بدین خاطر مینویسم که پس از ۳۰ سال که از پایان جنگ میگذرد خرمشهر همچنان نیمه ویران به حال خودش رها شده و فریاد رسی هم ندارد.
۲۴ مهر شدت حملات دشمن به حدی بود که تعدادی از اهالی باقیمانده و تعداد قابل توجهی از مدافعان شهر به خاک و خون کشیده شدند. از این روز به بعد، وضعیت شهر به وخامت گرایید و نهایتاً ۱۰ روز بعد در چهارم آبان ماه ۵۹ خرمشهر سقوط کرد
همزمان با فرارسیدن ایام سوم و چهارم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر و روز مقاومت با نمایش فیلم سرزمین خورشید از جهانگیر میرشکاری، صدابردار و صداگذار باسابقه سینمای ایران تجلیل و نشان درجه یک هنری به او اهدا شد.
یکی از دلایل اهمیت خرمشهر در افکار عمومی مردم ایران، رجزخوانیهای دشمن بعثی بود که روی حفظ این شهر تأکید بسیاری داشت. بعثیها خرمشهر را محمره نامیدند و جمله جئنا لنبقا (آمدیم تا بمانیم) را روی دیوار ساختمانهای برجای مانده این شهر نوشتند
اگر سیدمجتبی هاشمی با نیروهایش در خرمشهر به کمک شهید جهانآرا نمیآمدند شهر ۲۰ روزه سقوط میکرد. با کمک آنها ۱۴ روز در سقوط خرمشهر تأخیر افتاد. آن زمان نیروهای مردمی در کنار تکاوران نیروی دریایی نقش عمدهای در دفاع از شهر داشتند
فرماندار ویژه خرمشهر در خصوص برگزاری مراسم ترحیم چند هزار نفری در منطقه زهیریه در شرایط شیوع گسترده کرونا در منطقه توضیحاتی ارائه کرد
رزمینلرزه به بزرگی ۴.۷ ریشتر در مقیاس امواج درونی زمین، شمال خرمشهر در استان خوزستان را لرزاند.