برچسب خانه هنرمندان ایران

جست‌وجوی کودکانه نجات، روشنایی، صلح و نیکی

به گزارش خبرگزاری خبرزآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، نمایشگاه گروهی نقاشی و مجسمه‌ی کودک و نوجوان با عنوان «دیوان و ایزدان» در گالری بهار خانه‌ی هنرمندان ایران برپا شده است. در این رویداد، آثاری در قالب نقاشی و مجسمه با محوریت مفاهیم اساطیری و خیالی «دیوان و ایزدان» به نمایش درمی‌آید. ملیحه دربندسری تسهیل‌گر و نمایشگاه‌گردان این مجموعه، آثار هنرمندانی چون پانیا تیموریان، رستا حاجی‌محمدی، آیلی حبیبی‌عنبرودی، آرشا حسینی، دلا سلیمانی، دلسا طرزی، دینا علمی‌کتابفروش، لیاسادات علوی‌رضوانی، یسنا کوزه‌کنانی، سارینا گرجی، امیرپاشا مرادی و یسنا موسوی را گردآوری کرده است. نمایشگاه «دیوان و ایزدان» تا جمعه ۹ مرداد ۱۴۰۵ همه‌روزه از ساعت ۱۴ تا ۲۱ در گالری بهار خانه‌ی هنرمندان ایران پذیرای بازدیدکنندگان است.

از سگ ۲۵۰ دلاری تا فرار از کد هیز؛ کالبدشکافی شاهکار هاوارد هاکس در عصر پاستوریزه هالیوود

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، دانیال هاشمی‌پور در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «بزرگ کردن بچه» با اشاره به ریشه‌های شکل‌گیری کمدی در تاریخ سینما گفت: ژانر کمدی تقریبا همزمان با تولد سینما شکل گرفت و نمونه‌های اولیه آن را می‌توان در فیلم‌های کوتاه برادران لومیر دید؛ آثاری که بیش از هر چیز بر موقعیت‌های فیزیکی و شوخی‌های بدنی تکیه داشتند. به گفته او، این الگو بعدها در سینمای صامت و در آثار فیلمسازانی چون چارلی چاپلین و باستر کیتون ادامه پیدا کرد، چرا که در غیاب دیالوگ، امکان خلق شوخی کلامی وجود نداشت و بار اصلی خنده بر دوش موقعیت و حرکت بود. او ادامه داد: با ورود صدا به سینما در اواخر دهه 1920 و تثبیت فیلم ناطق در دهه 1930، شکل تازه‌ای از کمدی در سینمای آمریکا پدیدار شد که از آن با عنوان کمدی اسکروبال یاد می‌شود؛ جریانی که هاوارد هاکس یکی از چهره‌های مهم آن به شمار می‌رود. هاشمی‌پور یکی از ویژگی‌های اصلی این‌گونه را ریتم بسیار تند دیالوگ‌ها دانست و گفت: سرعت گفت‌وگوها در این فیلم‌ها به اندازه‌ای بالاست که گاه دیالوگ‌ها روی هم می‌افتند و تماشاگر به سختی می‌تواند همه جزئیات را دنبال کند.

سلامت از دریچه دوربین سینمای کوتاه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از خانه‌ی هنرمندان ایران، در یازدهمین برنامه‌ی «سینماسلامت» در سینماتک خانه‌ی هنرمندان ایران فیلم‌های کوتاه «حدود سیزده کیلوگرم» ساخته مهدی برزکی، «جوجه رنگی» ساخته فرید حاجی، «مورچه» ساخته فرهاد شنتیایی و «اسب در خاطرش می‌دوید» ساخته هادی معنوی‌پور به نمایش درآمد.

اکران و نقد «روز افشاگری» در خانه‌ هنرمندان ایران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، پس از نمایش فیلم ۱۴۰ دقیقه‌ای «روز افشاگری» (۲۰۲۶) ساخته‌ استیون اسپیلبرگ، نشست نقد و بررسی آن با حضور نیما عباسپور (فیلمساز و منتقد سینما) برگزار می‌شود.

دعوتی برای بازخوانیِ بزرگان فرهنگ در قامتِ کودکانه

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، در ابتدای نشست عباس دعایی، دبیر رویداد «آینه‌دار دوران»، با اشاره به برنامه‌های این رویداد فرهنگی گفت: برای بزرگداشت بزرگان خراسان، در برنامه‌ای با عنوان «از روز تا زادروز فردوسی» رویدادی به نام «آیین مهرماه» با این هدف درنظر گرفته شده است. به گفته او، در این رویداد تلاش می‌شود با بهره‌گیری از زبان هنر، برخی از اساتید دیار خراسان معرفی شوند.

چهار فیلم کوتاه ایرانی حوزه سلامت اکران و نقد می‌شود

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، این برنامه توسط گروه مطالعات فرهنگی باشگاه فن‌سالاران برگزار می‌شود.

فیلم‌های کوتاه «حدود سیزده کیلوگرم» ساخته مهدی برزکی، «جوجه رنگی» ساخته فرید حاجی، «مورچه» ساخته فرهاد شنتیایی و «اسب در خاطرش می‌دوید» ساخته هادی معنوی‌پور در این برنامه روی پرده خواهد رفت.

نشست نقد و بررسی این آثار با حضور رضا درستکار (منتقد سینما و مجری برنامه‌های سینماسلامت) و عوامل فیلم‌ها برگزار خواهد شد.

در نشست‌های ماهانه «سینماسلامت»‌، فیلم‌ها از منظر روانشناسی و جامعه‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

اکران و نقد بسته‌ی فیلم کوتاه، ساعت ۱۸ سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵ در سالن استاد ناصری خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار خواهد شد.

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.

در «باران نم‌نم خواهد بارید» رنج، مستقیم بیان نمی‌شود

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از آنا، فروزان حسینی بازیگر نمایش «باران نم‌نم خواهد بارید» به نویسندگی شهرام احمدزاده با کارگردانی تارا برزی که در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان روی صحنه است، درباره نقش خود در این اثر توضیح داد و در تشریح ابعاد شخصیتی که ایفاگر آن است، گفت: «شخصیتی که بازی می‌کنم، زنی است که سال‌ها با زخمی از گذشته زندگی کرده؛ ترومایی که ریشه در کودکی او دارد و هنوز بر انتخاب‌ها، روابط و نگاهش به جهان تأثیرگذار است. جذابیت این نقش برای من در این بود که این رنج هرگز به شکل مستقیم بیان نمی‌شود، بلکه در سکوت‌ها، مکث‌ها و رفتارهای ظریف شخصیت، خودش را نشان می‌دهد.»