برچسب حقوق بشر

استعفای کریس ورمالد در لندن، نه یک جابجایی اداری، بلکه صدای در هم شکستن استخوان‌های تمدنی است که زیر آوار فساد سیستماتیک شبکه اپستین مدفون شده است. غرب اکنون با چنگ انداختن به صورت ایران، تلاش می‌کند متعفن‌ترین رسوایی اخلاقی قرن را پشت نقاب قطعنامه‌های حقوق بشری پنهان کند.

آنچه در کنفرانس مونیخ زیر لوای تدبیر امنیتی به خورد افکار عمومی داده شد، در واقع سمفونی نابودی نسلی بود که رهبران رو به زوال اروپا آن را رهبری کردند. این نشست، فراتر از یک گفت‌وگوی دیپلماتیک، بیانیه بازگشت قاره پیر به خوی تهاجمی سده‌های میانی و رسمیت بخشیدن به تروریسم دولتی تحت پوشش صیانت از دموکراسی بود؛ جایی که حقوق بشر به قربانگاه منافع کارتل‌های اسلحه‌سازی برده شد.

پرونده حقوق بشر در قبال ایران، سال‌هاست بخشی از معادله سیاسی غرب است. ایران می‌تواند با بازچینی آرایش دیپلماتیک، شکستن انحصار روایت غرب و تعریف اقدام متقابل حساب‌شده، این چرخه را تغییر دهد.

دبیرکل سازمان ملل متحد، در سخنرانی خود در شورای حقوق بشر با هشدار نسبت به عادی‌سازی رنج‌ها و بی‌کیفری در جهان، تاکید کرد که بحران حقوق بشر نتیجه انتخاب‌های سیاسی است، نه کمبود دانش یا نهادها.