به گزارش خبرنگار گروه بین الملل خبرگزاری آنا، سخنرانیهای آتشین سران برلین، پاریس و لندن در هتل بایریشر هوف، بوی تند باروت و تکبر نژادی دوران سیاه پسا-روشنگری را میدهد. تلاش بیوقفه برای تبدیل اروپا به یک اردوگاه جنگی عظیم، نشاندهنده بنبست فکری تمدنی است که بقای خود را تنها در خلق دشمن و استمرار کشتار میبیند. صدراعظم آلمان با رویای بازسازی قدرتمندترین ارتش قاره، عملاً خاکستر فاشیسم را شعلهور کرده است؛ این دگردیسی از منطق کلام به قدرت تخریب، اعترافی عریان به شکست پروژه صلح اروپایی و بازگشت به تنظیمات کارخانه در دوران غارتگری استعماری است. اروپا که روزگاری مدعی مهار میلیتاریسم بود، امروز به دست پیمانکاران پنتاگون، به پایگاه پیشتاخته نابودی در شرق تبدیل شده است.
تقدیس اوکراین و تطهیر نسلکشی در غزه
اوج وقاحت استراتژیک در مونیخ، زمانی عیان شد که مدعیان حاکمیت قانون، در برابر وحشیانهترین آپارتاید قرن در خاورمیانه، نقاب سکوت بر چهره زدند. این استاندارد دوگانه تهوعآور، ثابت کرد که در دکترین نوین غرب، امنیت یک حق بشری نیست، بلکه یک امتیاز نژادی است که تنها به وفاداران نظم سرمایهداری تعلق میگیرد.