برچسب حزب توده

انقلابی که هرگز به وقوع نپیوست

بر اساس آن‌چه مطالب کتاب نشان می‌دهد، می‌توان روایت کتاب را «انقلابی که هرگز رخ نداد» دانست، به مثابه انقلاب سوسیالیستی‌ که جریان‌های مختلف چپ، با روایت‌های متفاوت، در افق تاریخی خود قرار داده بودند.

عملکرد دوگانه، اما بی‌فرجام!

حزب توده در سال ۱۳۵۸ با رأی مثبت به جمهوری اسلامی در انتخابات شرکت و برای مجلس خبرگان تدوین قانون اساسی کاندیدا‌هایی را از تهران و پنج استان دیگر معرفی کرد. همچنین با معرفی حدود ۱۰۰ کاندیدای مجلس شورای اسلامی و حمایت از بعضی از کاندیدا‌های سایر احزاب و نیز در انتخابات ریاست جمهوری با حمایت از دکتر حسن حبیبی شرکت فعال داشت

قبض و بسط‌های تشکیلاتی حزب پدرخوانده

حزب توده در آغاز با شعار‌های آزادی‌خواهانه دلخواه مردم ایران توانست برخی از افراد عدالتخواه و وطن‌دوست، به‌ویژه استقبال روشنفکران را به خود جلب کند، اما وفاداری کادر رهبری حزب توده به شوروی و دنباله‌روی از سیاست‌های آن به‌تدریج شرایط را به گونه‌ای پیش برد که صدای اعتراض وطن‌دوستان ایرانی به دخالت‌های شوروی بلند شد

مواجهه ناگزیر!

پس از تهدید دولت امریکا مبنی بر حمله نظامی به ایران، دانشجویان پیرو خط امام در اطلاعیه‌ای تأکید کردند در صورتی که تهدیدات نظامی امریکا جنبه واقعی به خود گیرد، تمامی گروگان‌ها یکجا نابود خواهند شد!

سودای حزب پدر خوانده برای فریب اقشار گوناگون جامعه

حزب توده همواره ادعا کرده که در شکل‌گیری کنفدراسیون سهم عمده داشته، اما واقعیت این است که کنفدراسیون در فروردین سال ۱۳۲۹ توسط دانشجویان هوادار جامعه سوسیالیست‌های ایرانی در اروپا، یعنی طرفداران خلیل ملکی راه‌اندازی شد و فعالان بعدی آن هم اکثراً از مخالفان حزب توده یا هواداران گروه‌های انشعابی از حزب توده بودند

تداوم تندروی انجمن‌های سری!

در دوران سلطنت رضاخان، مخصوصاً از سال ۱۳۰۶ به بعد بسیاری از رهبران و فعالان حزب کمونیست و فعالان کارگری وابسته به آن به زندان افتادند. بعضی‌ها در زندان مردند و بعضی‌ها هم تا پایان سلطنت رضاشاه یعنی سال ۱۳۲۰ در زندان بودند. برخی از این رهبران و فعالان حزب کمونیست همراه با روشنفکران مارکسیست هوادار دکتر تقی ارانی موسوم به گروه ۵۳ نفر از بنیانگذاران حزب توده بودند