برچسب حبیب باوی ساجد

امیر نادری و ذات و زبان سینما

امیر نادری در پیام ویدئویی اختصاصی گفت: «اولأ من درحال حاضر دلم برای ایران در شرایط جنگ تنگ است و نگران هستم. دومأ باعث خوشحالی من است که بچه های خوزستان، اهواز، آبادان، خرمشهر  و خطه‌ای که من در آن بزرگ شدم، به سینما علاقمند هستند، خیلی خوب است که در یک جا جمع شوند و بتوانند مستندی از این خطه ارائه بدهند.

کدام زندگی، کدام سینما؟

وقتی از بازآفرینی زندگی در هنر وسینما سخن می‌گوییم، منظور سینمای راکد و ساکت و پلان‌های طولانی وآدم‌های لال یا کم‌حرف و سینمای بی‌رمق و کم‌رمق وریتمِ کُند نیست. کافی است بفهمیم زندگی در بطنِ خود پرجنب و جوش است وسرشار ازتحرک؛ با آدم‌ها و  تیپ‌های گونه گون. مگر بازار نمی‌تواند مصداق زندگی باشد؟ خب، کدام بازار رام و آرام و بازاریانش را لال و کم‌حرف و فرورفته درپیله‌ی تنهاییِ خود سراغ دارید؟ بازار یعنی ریتم، یعنی آمد وشد، یعنی تیپ‌ها وآدم‌های گونه گون، یعنی لهجه‌ها و زبان‌های متعدد، یعنی صدها صدای سنگ و شیشه و آهن وبوق کَرنا و هیاهو. یعنی دیالوگ‌های طولانی و گاه مونولوگ. یعنی حیوانات و جانداران بی‌شمار.

جایزه بهترین کارگردانی جشنواره ایتالیایی به «سامی» رسید

هیأت داوران براین باورند که فیلم «سامی» اگرچه شکنندگی و سختی را به تصویر می‌کشد، اما درعین حال نشان می‌دهد در پیچیده‌ترین موقعیت‌ها، بارقه امید می‌تواند پدیدار شود. درست به همین علت است که فیلم «سامی» به طور کامل قدرت سینما را دربازتاب چیزهای کوچک اما عمیق می‌یابد.