اصفهانی که نمیشناسیم!
امروز شهری که به سبب جاذبههای بی نظیر در لیست هر گردشگر داخلی و خارجی رتبه اول را به خود اختصاص داده، اصفهان دیگری نیز در لایههای پنهان خود دارد که به جرئت میتوان گفت این اصفهان را خیلی از ما نمیشناسیم.
امروز شهری که به سبب جاذبههای بی نظیر در لیست هر گردشگر داخلی و خارجی رتبه اول را به خود اختصاص داده، اصفهان دیگری نیز در لایههای پنهان خود دارد که به جرئت میتوان گفت این اصفهان را خیلی از ما نمیشناسیم.
سکونتگاههای غیررسمی بهعنوان یکی از چالشهای مهم اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و مدیریتی در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان شناخته میشود.
برنامه دوم توسعه، هم از برنامه قبلی توسعه، یعنی برنامه اول و هم از عملکرد دولت در زمینه خصوصیسازی صنایع و املاک دولتی و آزادسازی منابع مالی و ارزی متأثر شده بود و همین شرایط باعث شد این برنامه با تأخیر به تصویب برسد و یکسال بعد از اتمام برنامه اول، اجرایی شود.
برنامه پنجم توسعه که با فصل مربوط به الگوی اسلامیایرانی توسعه شروع شد، نتوانست به اهداف خود جامه عمل بپوشاند. مهمترین اتفاقهایی که در سالهای اجرای برنامه پنجم در اصفهان رخ داده است، نشان از این دارد که روی مخرب توسعه بهتدریج در حال آشکارشدن است.
حیدر فتحزاده، رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی آذربایجان شرقی، در اجلاس شورای اسلامی استان به چالشهای جمعیتی اشاره کرد و گفت: ۲۴ درصد از جمعیت تبریز در مناطق حاشیهنشین زندگی میکنند و بسیاری از روستاهای استان خالی از سکنه شدهاند که این موضوع نیازمند برنامهریزی دقیق برای آینده است.
درست یادم هست وقتی کوچکتر بودم، یکی از تفریحهایمان رفتن به زیارت حضرتزینب(س) با خانواده بود. باروبندیلمان را میبستیم و میرفتیم تا یک روزمان را کنار زیارتگاهی بگذرانیم.
حاشیهنشینی با افزایش فاصله طبقاتی و معنانداشتن مفهوم عدالت در بازتوزیع ثروت بهاضافه اهتمام نورزیدن به جمعیت روستایی کشور منجر به بروز این پدیده اجتماعی و اقتصادی شوم در کشور شده است.
متعاقب تشکیل جلسات متعدد برای مرحله دوم بازنگری طرح جامع شهر اصفهان و تدوین این طرح با رویکرد نوین، این سؤال اساسی مطرح میشود که توسعه شهر اصفهان در چه شرایطی قرار دارد و به کدام سمتوسو در حال حرکت است.