مرگ هابرماس؛ نقدی بر فانتزی گفتوگو و سازش با رژیمهای مرگآفرین
او از مهمترین متفکران نظریه انتقادی در دوران پس از جنگ جهانی دوم و از اصلیترین چهرههای نسل دوم «مکتب فرانکفورت» است. او تقریباً در تمامی آثارش از جمله «دگرگونی ساختاری حوزه عمومی» و «نظریه کنش ارتباطی»، یک ایده را صورتبندی میکند: اینکه «مدرنیته پروژهای ناتمام است» و هنوز تمام ظرفیت رهاییبخش خود را آزاد نکرده است.
