برچسب جشنواره فیلم فجر

خروج همان اثری است که امروز باید در سینمای ایران ساخته می شد تا تصویری حقیقی از عامه مردم همین جامعه و شکل اعتراضشان و جنس و خمیره ای که دارند، بر روی پرده نقره ای نقش بندد و نه یک نقاشی درهم و برهم سیاه که مشخص نیست حرف چند درصد از مردم کشور است.

آن جوی که عده‌ای علیه حاتمی‌کیا به راه می‌اندازند، مصداق بارزی است از دیکتاتوری. و جالب است افرادی چنین دیکتاتورمآبانه با او برخورد می‌کنند که روز و شب با اسم رمز دیکتاتوری در حال حمله به نظام و ساختارهای آن هستند.

آن منتقدی که مدعی است به علت زبان آذری نتوانستم با فیلم ارتباط برقرار کنم اما در هفته چند فیلم خارجی را می بیند و نقد می نویسد و ارتباط هم برقرار می کند، دچار تناقض نیست؟!

اگر نام کیمیایی را در ابتدا و انتهای فیلم نبینیم، این تصور به ما دست خواهد داد که یک نفر با حس شوخ طبعی خاصی پارودی قیصر را ساخته زیرا بیش از آن که با فیلمی جدی طرف باشیم، با اثری طرف بودیم که در خنداندن تماشاگران موفق بود.

آن چه مهدویان در فیلمش روایت کرده حقیقت دارد اما زاویه ای که او برای ارائه حقایق انتخاب می کند و بخش دیگری از واقعیت را می پوشاند، موجب می شود که نتیجه کار تبدیل شود به اثری که تماما ضد امنیت ملی و ضد وحدت کشور است و بیشتر شباهت دارد به آن چه ضدانقلاب کرد در بیانیه ها و سخنرانی هایشان آن ها را مطرح می کنند.

مراسم اختتامیه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر با حضور مسئولان، هنرمندان و اهالی رسانه در برج میلاد آغاز شد.

به نظر می رسد تا زمانی که مدیرانی همچون داروغه زاده و انتظامی بر راس امور سازمان سینمایی و جشنواره فیلم فجر باشند، اوضاع به همین منوال است و هر کس بیشتر ضربه بزند و پز ضد نظام بهتری بگیرد و بیشتر فحش بدهد، عزیزتر است و در نقطه مقابل اگر کسی اهل این ادا و اطوارها نباشد و تنها مشغول کارش باشد یا موضعی مشخص را اتخاذ کند ، جایش زیر دست و پاست و هرگز مورد توجه قرار نخواهد گرفت.