هر ماه و پس از انتشار گزارش مرکز آمار، در صورتی که نرخ تورم ماهانه و یا تورم نقطهای با کاهش همراه باشد، این سوال مطرح میشود که «چگونه با کاهش نرخ تورم قیمت کالاها افزایش یافته است؟!»
اگر روند افزایشی تورم ماهانه با چهار سناریو افزایش یک درصدی، ۲ درصدی، سه درصدی و چهار درصدی ادامه داشته باشد، این گزارش به ما میگوید تورم در پایان سال به ترتیب به ۳۵.۱ درصد، ۳۹.۳ درصد، ۴۳.۸ درصد و ۴۸.۵ درصد خواهد رسید.
تورم و گرانی به ویژه در مواد غذایی دومینوی حذف خورد و خوراک از سبد خانوارها را آغاز کرده و با توجه به سیاستهای پیش رو انتظار کُند شدن حرکت در این مسیر بسیار کم است.
بعد از نامهی اعضای کارگری شورایعالی کار دو نشست برگزار شده بدون طرح مساله دستمزد؛ نمایندگان کارگری باید از قدرت قانونی خود استفاده میکردند و به نحوی از انحا به این بیتوجهی معترض میشدند. دولت مکلف بود بعد از ثبت درخواست سه عضو رسمی، به سرعت نشست شورایعالی کار با موضوع مربوطه را برگزار کند؛ به تکلیف عمل نشد؛ حتی شکایت دیوان هم راه به جایی نبرد.
بررسی تورم سالانه اقلام خوراکی نشان میدهد که میانگین قیمت یک سبد مشخص از اقلام خوراکی در یک سال منتهی به تیر ۱۴۰۲ معادل ۶۵.۷ درصد بیشتر از میانگین قیمت همین اقلام در یک سال منتهی به تیر ۱۴۰۱ شده است.
تورم اقلام خوراکی فقط شامل گوشت نیست و به همه مواد غذایی سرایت کرده است. با این قیمتها سه وعده غذای ساده شامل صبحانه پنیر و نان، ناهار خورشت قیمه و شام کوکوی سیب زمینی چقدر هزینه دارد؟
یک اقتصاددان میگوید: من ندیدم که دولت با این همه تاکید که بر مهار تورم دارد، عملا طرحی برای آن داشته باشد و در حالی که باید ۴ یا ۵ سال منتظر تبدیل شدن نرخ تورم به صفر باشیم که تازه همان نیز مشخص نیست که آیا وعده ۴ سال بعد عملی باشد یا خیر. عملا هیچ گونه برنامه مدونی یا سیاست گذاری معقول و منطقی که بتواند اقتصاددانان را قانع کند وجود ندارد.