مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
در همین راستا، ایران در عمل و بر اساس ماده ۹ «قانون مناطق دریایی» خود، عبور بیضرر برخی شناورها، از جمله ناوهای جنگی، را منوط به موافقت قبلی مقامات ذیصلاح ایرانی کرده است. با توجه به رویه و عرف دیرینه در مباحث حقوقی تنگهها، ایران میتواند همچنان بر این موضع پافشاری کرده و به اعتراضات خود ادامه دهد.
رئیس کمیسیون عمران مجلس چندی پیش در حساب توئیتری خود، ۱۰ بند طرح مدیریت تنگه هرمز را منتشر کرد. انتشار این ۱۰ بند، سوالاتی را در میان محدود کاربرانی که در شبکههای اجتماعی حضور دارند و همچنین ناظران به وجود آورد که این طرح در صورت تبدیل به قانون، پرکننده دست دیپلماسی ایران میشود یا به نحوی، پیامدهای دیگری در پی خواهد داشت؟
تمدید نامحدود آتشبس از سوی ترامپ، همزمان با حفظ محاصره و آمادهباش نظامی، نشان میدهد واشنگتن تلاش می کند مذاکره با ایران را در چارچوب فشارِ مداوم مدیریت کند. در این میان، تهران آتشبس را نه کاهش تنش، بلکه ابزاری برای فرسایش و زمینهسازی فشار بیشتر میبیند. همزمان، ارزیابیهای اسرائیلی و آمریکایی از آمادگی برای بازگشت به جنگ خبر میدهند و برخی تحلیلها نیز از خطر لغزش به مرحلهای پرهزینهتر از جمله جنگ زمینی، پرده برمیدارند.
این گزارش استدلال میکند که محاصره دریایی ترامپ علیه ایران، برخلاف انتظار واشنگتن، ابزار دستیابی به پیروزی سریع نیست، بلکه جنگ را به مسیری فرسایشی و پرهزینه کشانده است. ایران با تکیه بر ذخایر نفت، مسیرهای زمینی و آستانه بالاتر تحمل فشار، توان ایستادگی بیشتری دارد. در مقابل، آمریکا با افزایش هزینههای اقتصادی، تورم، فشار انتخاباتی و بحران انرژی روبهروست. در نهایت، نویسنده تأکید میکند که قدرت نظامی حد دارد و بدون دیپلماسی و گفتوگوی عقلانی، راهحلی پایدار برای این بحران بهدست نخواهد آمد.
راهبرد دونالد ترامپ در قبال ایران از «شوک و وحشت» به فشار اقتصادی فرسایشی تغییر کرده، اما فقدان نقشه راه، نگرانی متحدان را افزایش داده است. بسته شدن تنگه هرمز به اهرم مهم ایران تبدیل شده و بحران انرژی جهانی را تشدید کرده است. همزمان، اختلاف با اروپا، تردید درباره اقدام نظامی و کاهش ذخایر تسلیحاتی، آمریکا را در موقعیتی دشوار قرار داده و دستیابی به توافق یا خروج آبرومند از جنگ را پیچیدهتر کرده است.
حمله به ایران که با تصمیم تکانشی ترامپ آغاز شد، ایالات متحده را در باتلاق خاورمیانه گرفتار کرد و اعتبار و امنیت آن را تضعیف نمود، در حالی که چین از بیثباتی آمریکا بهرهبرداری راهبردی کرد. پکن با مدیریت بحران انرژی، تقویت خودکفایی فناورانه و جمعآوری اطلاعات نظامی از آمریکا، جایگاه جهانی و نفوذ منطقهای خود را افزایش داد. این شرایط، چین را به بازیگری قابل پیشبینیتر و قدرتمندتر در عرصه بینالمللی تبدیل کرده و آمریکا را در مذاکرات دوجانبه با ضعف مواجه ساخته است.
آمریکایی ها در تلاش بودند از این توافق، دستاوردهایی کسب کنند ولی آتش بس این دستاورد راهبردی را ایجاد نمی کند. توافق نیز به دلیل این که خطوط قرمز طرفین اصطکاکهایی جدی دارد، بسیار مشکل شده است. ادامه جنگ نیز دستاورد راهبردی برای آمریکا نخواهد داشت. در همین نقطه است که ترامپ، با محاسباتی که انجام داد، به این نتیجه رسید که ورود مجدد به جنگ می تواند دستاوردهای مدنظر وی را از بین ببرد.
این گزارش نشان میدهد «چرخش به آسیا» آمریکا در عمل زیر سایه بحرانهای خاورمیانه تضعیف شده و چین با رویکردی عملگرایانه، نه متحد ایران بلکه بازیگری موازنهگر است. پکن از بحران سود کامل نمیبرد، اما از درگیر شدن آمریکا و کاهش تمرکز آن بر آسیا بهره میگیرد. همزمان، جنگها برای چین نقش بازدارنده و آموزشی دارند: حمله به تایوان پرهزینه است، اما همین تجربهها روند نوسازی ارتش چین را تسریع و انگیزههای نظامی آن را تقویت میکند.