تهران شرط مذاکره را تثبیت حاکمیت بر تنگه هرمز گذاشته است؛ گروگاهی که اگر باز نشود، مذاکره صرفاً سرگرمی است و این تنگه، محک راستیآزمایی وعدههای واشنگتن خواهد بود.
پژوهشگر و فعال سیاسی، با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد از مذاکره راهبردی به اعمال قدرت میدانی، خاطرنشان کرد که اسناد و قطعنامههای بینالمللی در نظم کنونی جهان کارکرد خود را از دست دادهاند و تنها اهرمهایی نظیر توانمندی هستهای و تسلط بر تنگه هرمز میتوانند دشمن را وادار به عقبنشینی کنند.
وبسایت «تنکر ترکرز» گزارش داد که در روزهای گذشته سه نفتکش خالی از محموله که تحت تحریمهای ایالات متحده هستند، از خط محاصره نیروی دریایی آمریکا علیه ایران عبور کرده و وارد منطقه مورد نظر خود شدند.
مکی کارشناس مسائل بینالملل میگوید: بازگشت اروپا به محاسبات ایران و تعمیق شکافهای راهبردی میان واشنگتن و بروکسل، پنجرهای برای دیپلماسی و منافع ملی تهران گشوده است؛ اما در سوی دیگر معادله، هرگونه ماجراجویی اروپا مبنی بر مشارکت در سناریوی نظامی آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز توهمی دور از واقعیت است که تبعاتی سنگین برای قاره سبز دارد.
سخنگوی وزارت امور خارجه با اشاره به اینکه جنگ انتخابی آمریکا تبعات بسیار گستردهای برای کل دنیا ایجاد کرده است گفت: این جنگ هیچ توجیهی جز پیشبرد اهداف و اغراض رژیم صهیونیستی در منطقه نداشت.
تقابل غولهای آهنین با زنبورهای سرخ؛ موازنه وحشت در خلیج فارس دیگر با ابعاد و وزن ناوها سنجیده نمیشود. استراتژی جنگ نامتقارن و استفاده هماهنگ از قایقهای تندروی مجهز به موشکهای رادارگریز، پیشرفتهترین تکنولوژیهای نظامی غرب را در جغرافیای بسته منطقه به چالش کشیده و کابوس پیچیدهای به نام «ناوگان پشهای» را پیش روی ژنرالهای امریکایی گذاشته است.