برچسب تنش آبی

سدسازی و انتقال آب؛ فریبکاری در مدیریت آب/ ایران جزو ۱۰ کشور اول تولید گاز‌های گلخانه‌ای

یک کنشگر محیط‌زیست می‌گوید: «از حدود۳۰ سال پیش دانشمندان، اکولوژیست‌ها، بوم‌شناسان و اقلیم شناسان به‌اتفاق اعلام کردند که گرم شدن زمین بر اثر دخالت انسانی و مصرف سوخت‌های فسیلی است؛ اما مسئولان ما به طور کلی و وزارت نیرو به طور خاص، نسبت به این قضیه بی‌تفاوت بودند، خود را به نشنیدن زدند و این مشکلات را نادیده گرفتند.»

بحران آبی و فروپاشی سرزمینی، از نتایج آب مجانی برای کشاورزان است/ خودکفایی به روش ایران و آخرالزمانی شدن منابع آبی کشور

ادامه مسیر کنونی به معنای فروپاشی تدریجی اقتصاد کشاورزی، تخلیه سفره‌های زیرزمینی و از دست رفتن امنیت غذایی آینده است. راه‌حل‌ها ساده نیستند، اما شناخته‌شده‌اند: سیاست سختگیرانه تخصیص، حمایت مشروط از کشاورز و انتقال تدریجی کشاورزی به سمت بهره‌وری، نه کمیت. در نهایت، باید یک اصل روشن را پذیرفت که اکنون آب کالایی نایاب و پرهزینه است، و سیاست «آب مجانی» چیزی جز نسخه‌ای برای فقر، فرونشست، و ورشکستگی نیست.

قصه تلخ دریاچه ارومیه و روایت یک فروپاشی محیط‌زیستی/ چگونه یک دریاچه ۱۳۹۰۰ کیلومتر مربعی به بیابان تبدیل شد؟

رئیس شاخه زمین شناسی فرهنگستان علوم می‌گوید: از دهه شصت و به ویژه پس از سال ۱۳۸۰، بیش از ۵۰ سد بزرگ و بندکوچک متعدد بر روی رودخانه‌هایی که به دریاچه می‌ریزند، ساخته شده است

تحلیل رسانه اسپانیایی از بحران آب در ایران: آب رو به اتمام است/ ۸۰ درصد مخازن آب خالی است

بهره‌برداری بیش از حد از سفره‌های آب زیرزمینی، مدیریت ضعیف آب و زیرساخت‌های فروپاشیده، بحران آب و هوایی را به یک تهدید ساختاری با اثرات اجتماعی، اقتصادی و ژئوپولیتیکی تبدیل کرده که در حال حاضر می‌تواند به مهاجرت داخلی، اعتراضات شهری، تنش‌های منطقه‌ای و از دست دادن نفوذ بین‌المللی منجر شود.

ایران در آستانه کمبود مطلق آب/ فقط ۸۵۰ مترمکعب آب برای هر ایرانی مانده و نیمی از چاه‌های آب غیرمجازند

یک استاد دانشگاه هشدار می‌دهد که سرانه آب ایران به حدود هزار مترمکعب در سال رسیده؛ رقمی که مطابق معیار سازمان ملل، مرز بحران آبی است و کشور را در آستانه کمبود مطلق قرار می‌دهد.

پاییزِ بی‌باران؛ رودرویی ایران با بدترین خشکسالی ۵۷ سال اخیر/ بی‌آب، بی‌نان، بی‌امان؛ ایران در آستانه فروپاشی امنیت غذایی و اجتماعی

خشکسالی امروز تنها یک فاجعه زیست‌محیطی نیست، بلکه بحران چندوجهی اقتصادی، اجتماعی و حتی امنیتی است. پاییز بی‌باران ۱۴۰۴ شاید مقدمه‌ای باشد برای آینده‌ای که در آن آب، مهم‌ترین و کمیاب‌ترین کالای اقتصادی کشور خواهد بود؛ آینده‌ای که اگر امروز به آن نپردازیم، فردا دیگر فرصتی برای جبران نخواهد بود.