برچسب تعزیه

بانگ چاووش نوایی عرفانی و روحانی است که از نمونه‌های ادبیات عامه و از نوع غنائی بشمار می‌رود محتوای آن احساسات، عواطف، عشق، بیان آرزوها و برآورده شدن حاجات و مشکلات و مصائب راهی است که بر خاندان پیامبر اکرم (ص) گذشته است. این آئین براي دعوت مردم به محافل و مجالس دينی و يا به زيارت رفتن از آن برگزار می‌شود و این‌گونه است که چاووش‌خوان درحالی‌که دست بر بناگوش گرفته با آهنگ و صوتي دل‌نشین اشعاری را در مدح و منقبت امامان و بسته به نوع سفری که زائر می‌رود اشعاری را می‌خواند و مردم برای بدرقه و حلاليت خواهی به ديدارش می‌روند و زيارت قبول می‌گویند. 

وقتی نام تعزیه را می‌شنوید چه چیزی در ذهنتان تداعی می‌شود؟ لباس سبزرنگ موافق خوان و صدای پرسوزش یا قرمزی تن‌پوش مخالف خوانانی چون شمر بن ذی‌الجوشن و صدایی که چنان طبل می‌کوبد. تاخت‌وتاز اسب و واهمه و گردوخاک و واقعه ظهر عاشورا در کربلا و یا شاید هم مانند بسیاری دیگر سریال خاطره‌انگیز شب دهم را به خاطر می‌آورید؟ تعزیه اما ریشه در تاریخ دارد و بیانگر وجهی از رخدادهای واقعی تاریخی در جهان تشیع است که توسط آدم‌های عاشقی به تصویر کشیده می‌شود که به‌واقع در این هنر استخوان ترکانده و ماندنی شده‌اند. اسدالله مؤمن زاده خولنجانی یکی از همان آدم‌های مثال‌زدنی تعزیه است، همان‌هایی که وقتی شمر می‌شوند و یزید و ابن سعد باید چشم و گوش تیز کنی که خوب بشنوی و ببینی و به درک قساوت آن زمانه برسی.

ستاد حاج حسینعلی مؤمن‌زاده از بــــــزرگ‌تـــــریـــن تــــعـــــزیـــــه‌دانـــــان و تعزیه‌خوانان ایران 13 آذر سال جاری در سالروز درگذشت اسطوره آواز شهر اصفهان استاد جلال تاج اصفهانی پس از طی یک دوره بیماری در 63سالگی به دیار باقی شتافت و در خولنجان اصفهان به خاک سپرده شد. نگارنده افتخار آن را داشت که در طی دو دهه اخیر بارها با او گفت‌وگوها و نشست‌های متعددی را درباره تعزیه تجربه کند.